आइतबार, ११ असार, २०७४
OnlineKhabar.com

कविता: एकान्तको घोडा

यो शून्यको हलुको चाप भएर
म टाढा-टाढासम्म पुग्छु…
छुटेका हरेक मोडहरु,
प्रिय आत्माहरु,
उज्याला आँखाहरु सम्झँदै पुग्छु ।

म सङ्गीत भएर छुटेको हुँ
एकदिन फेरि कसै न कसैको ओठबाट
सिलसिलाबद्ध भएर गुञ्जनेछु ।

यो बाटो भएर छुटेको हुँ
आफ्ना प्रिय दुश्मनहरुसँग,
जसलाई नजिक बसाएर म टाढा भएको छु
शून्यको आगोमा फाल्सा-फाल्सा चुहिरहेको छु ।

छुन आऊ, ओ गुञ्जायस !
ओ मेरो प्रिय साथी !
ओ मेरा आत्मीय गुरु !!
ओ मेरो हृदयको बालक !!
आऊ सोहोरेर लैजाऊ मेरा हात-पाखुराहरु
सम्पूर्ण रुपमा नङ्ग्याऊ र निर्बाध छाडिदेऊ ।

म हराएको दृश्य हुँ,
बाटोनिर उभिएको कविता हुँ
मलाई बगाएर लैजाऊ यो अँध्यारोबाट
जहाँ पुर्‍याऊ – जस्तो पुर्‍याऊ
तर
एक पटक मेरो हृदयको बच्चालाई खेलाएर मात्रै छाडिदेऊ
म ती हजार यात्राहरुमा सप्पै-सप्पैका हृदय बोकेर हिँड्नेछु
र एकदिन उडिजानेछु यो सपनाबाट ।

२०७४ वैशाख ८ गते १४:२१ मा प्रकाशित
अनलाइनखबर सिधै एपबाट खोल्नुहोस् । एन्ड्रोइडका लागि यहाँ र आइफोनका लागि यहाँ क्लिक गर्नुहोस् । तपाईं हामीसंग फेसबुक, ट्वीटरयुट्युव मार्फत् पनि जोडिन सक्नुहुन्छ ।
३ प्रतिकृयाहरू प्राप्त
  • prem singh dhami लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ वैशाख ९ गते १०:३२

    malai ta ramro lagyo ajhai yasma gajal sahitya haru rakhda ramro hunthyo ki…

    2
    0
    Share

  • Bhabish Khadka लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ वैशाख १० गते २१:२२

    That’s a great one … Hope to get a chance to read more and more … !!

    1
    0
    Share

  • प्रतिमा लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ वैशाख १२ गते १५:५०

    मन छुने कविता।आजै धेरै भन्दा धेरै कबिता पढ्न पाउने छौ भन्ने आशा छ।

    1
    0
    Share

यसमा तपाइको मत




फेसबुकबाट तपाईको प्रतिक्रिया

सम्बन्धित शीर्षकहरु

Also you may like this