शुक्रबार, १ भदौ, २०७५
OnlineKhabar.com
Suzuki
Advertisment
SKIP THIS
Advertisment
SKIP THIS

‘यसपाली मैदान बाहिर खेल्नेछु’

विश्वकपकै मुखमा घाइते ब्राजिलियन खेलाडीको कथा

Suzuki
डानि अल्भेस

जब मेरो घुँडामा दुखाइ महसुश भयो, मेरो आत्मा शरीरदेखि बाहिर निस्किए जस्तै लाग्यो । त्यही क्षण मैले बुझेको थिएँ, रसिया जाने विश्वकपको प्लेनमा मेरा लागि ठाउँ हुने छैन ।

पेरिस सेन्ट जर्मेन (पीएसजी) का डाक्टरहरुले मलाई के भएको हो भन्ने थाहा पाउन केही परीक्षणको नतिजा पर्खनुपर्ने बताएका थिए । तर, त्यसैबेला मलाई मनमा लागेको थियो, सबै कुरा सकियो ।

सबैजना ट्रफीसँगै खुशीयाली मनाइरहेका थिए । यसैले मनमा लागे पनि कुनै नकारात्मक भावना साथीहरुको अगाडि देखिएला भनेर सचेत भएँ । यदि तपाइँ डानी अल्भेसलाई चिन्नुहुन्छ भने, ऊ सधैँ मस्त तालमा खुशी रहने मान्छे हो । त्यसैले त्यहाँ पनि म खुशी देखिन रमाइलो गर्न खोजिरहेको थिएँ । तर, सबैजनाले मेरो आँखामा हेरेर केही अप्ठ्यारो परेको छ भन्ने बुझेका थिए ।

त्यो बेला म एक्लै हुँदा एकपटक मात्र रोएँ । अनि एउटा कुरा तपाइँलाई भनिहालुँ, मेरो दुःखमा अरुले दुःख मानिदिउन्, रोइदिउन्, साथ दिउन् भन्ने कहिले पनि लाग्दैन ।

म आफ्नो सपना बाँचेको छु । डानी अल्भेस यो पटक विश्वकपमा जाने छैन । तर पनि, उही आफ्नै पुरानो पारामा खुशी रहने छ ।

म बालक हुँदा जसरी ब्राजिलले विश्वकप खेलेको हेर्थें, यसपटक ठीक त्यसरी नै हेर्नेछु । उही पुरानो खेतमा बसेर हेरेजस्तै गरी । फरक त्योबेला भन्दा अहिले मेरो टीभी अलि ठूलो छ ।

त्यो समय म माटोको ओछ्यानमा सुतेर हुर्किएको हो । बुवालाई खेतको काममा मद्दत गर्न म हरेक बिहान पाँच बजे उठ्थें । खेतमा बुवालाई काम सकाएर म १० किलोमिटर टाढा रहेको स्कूलमा पढ्न जान्थें ।

बेलायत, फ्रान्स, जर्मनी, त्यहाँ पनि मानिसहरु फुटबललाई माया गर्छन् । तर उनीहरु राम्रो फुटबल समर्थक मात्रै हुन् । उनीहरु भावनात्मक हुन्छन् र खेल हेर्छन् । ब्राजिलमा त्यस्तो होइन । हामी खेल हेर्ने मात्रै होइन । खेल्छौं नै । मैले भनेको तपाइँले बुझ्नुभयो होला, मैदान बाहिर भएर पनि हामी मैदानका ११ जनासँगै खेल्छौँ

म हुर्किएको बेलाको कुराहरु पढेर धेरैलाई लाग्न सक्छ, निकै दुःखमा हुर्किएको रहेछ । तर, अहँ होइन, म जसरी हुर्किएँ, त्यहाँ अरुको अवस्था त्यो भन्दा निकै नाजुक थियो । त्यो गाउँमा अरुभन्दा हाम्रो अवस्था अलि राम्रै थियो ।

मेरो बुवाको खेतबाट तरकारीहरु लगेर बेच्ने उद्यम थियो । त्यससँगै बुवाकै रक्सीहरु बेच्ने पसल पनि थियो । त्यसैले गाउँमै हाम्रो घरमा मात्र एउटा टेलिभिजन सेट थियो । एन्टेना घुमाएर हेर्नुपर्ने ७० औँ दशकतिरको पुरानो टीभी । त्यसमा स्टिलको एउटा एन्टेना थियो । बुवाले त्यही यताउति घुमाएर च्यानलहरु टिपाउनु हुन्थ्यो ।

त्यसमा दृश्य एकदमै नराम्रो हल्लिएको आउँथ्यो तर, पनि त्यसले राम्रै काम गर्थ्यो । बादल लागेको र पानी परेको दिनमा भने त्यसको काम थिएन ।

मेरो बुवालाई फुटबल असाध्यै मन पर्ने । फुटबलका लागि उहाँमा पागलपन थियो । यसैले त्यो सानो पुरानो टीभी उहाँका लागि निकै महत्व राख्थ्यो । त्यो टीभी भएकाले उहाँ आफूलाई त्यहाँको मेयर बराबर सोच्नुहुन्थ्यो ।

मलाई त्यो टीभीमा ०९४ को विश्वकप हेरेको याद छ । विश्वकै मध्यभागमा हाम्रो घर भएजस्तै पूरा देश एक महिनाको लागि अरु सबै छाडेर फुटबलमा हुन्थ्यो । हाम्रोतिर फुटबल हेर्नका लागि त्यस्तो कुनै ठाउँ थिएन । सबैसँग टीभी पनि थिएन । यसैले हाम्रो घर सानोतिनो स्टेडियम जस्तै लाग्थ्यो ।

गाउँका सबै मान्छे हाम्रै घरमा आउँथे । साँच्चै सबै जस्तै मान्छे विश्वकप चल्दा हाम्रै घरमा हुन्थे । सोच्नुस् त, ५० जनाभन्दा बढी मान्छे त्यो सानो टीभीमा फुटबल हेरिरहेका छन् । चिच्याएका छन्, कराएका छन्, पार्टी मनाएका छन् ।

अर्को रमाइलो कुरा के भने विश्वकपका बेला ब्राजिलमा सबैजसो तन्नेरीहरु सडकमा पहेँलो, निलो र हरियो रंग लिएर खेलाडीको चित्र बनाइरहेका हुन्छन् । तपाइँले सुन्नुभएको पनि यस्तै हो । तर, हाम्रोमा चित्र बनाउनका लागि त्यस्तो सडक नै थिएन । हामी गाईको ढाडमा चित्र बनाउँथ्यौं ।

खेल हेरिरहँदा हाम्रो घरमा पार्टी चल्थ्यो । सबैसँग सानो सानो प्लास्टिकको ब्राजिलियन झण्डा हुन्थ्यो । ०९४ को विश्वकपमा यही नै हाम्रो घरमा देखिने दृश्य हो ।

जब खेल सुरु हुन्थ्यो, हामी घरमा बसेर टीभीमा हेरिरहेको होइन, मैदानमै छौं जस्तो हुन्थ्यो । बेलायत, फ्रान्स, जर्मनी, त्यहाँ पनि मानिसहरु फुटबललाई माया गर्छन् । तर उनीहरु राम्रो फुटबल समर्थक मात्रै हुन् । उनीहरु भावनात्मक हुन्छन् र खेल हेर्छन् ।

ब्राजिलमा त्यस्तो होइन । हामी खेल हेर्ने मात्रै होइन । खेल्छौं नै । मैले भनेको तपाइँले बुझ्नुभयो होला, मैदान बाहिर भएर पनि हामी मैदानका ११ जनासँगै खेल्छौँ ।

यस्तो भिन्नता मैले आफू १० वर्षको हुँदा बुझेको हुँ । जतिबेला काफु र रोमारियो खेलेको टीभीमा हेरेको थिएँ । उनीहरुले बल विपक्षीको पोस्टमा आक्रमण गर्दा हामी पनि आक्रमण गरिरहेका हुन्थ्यौँ । उनीहरुले बल रोक्दा हामी पनि रोकिरहेका हुन्थ्यौं । ‘फिङ्गर क्रस’ गरेर बसिरहेका हुन्थ्यौं । हामी असिनपसिन भएर तनावमा हुन्थ्यौँ । साँच्चै मैदानमै भए जस्तो ।

खेल हेरिरहँदा म निकै नर्भस हुन्छु । यसै बसेर हेरिरहन सक्दिन । अहिलेसम्म पनि त्यस्तै छु । यसैले त्यो बेला म खेतमा हाल्ने औषधिको पुरानो टिनहरु ल्याएर एउटामा बस्ने र अर्को बजाउने गर्थें । त्यसकै तालमा अरुहरु गीत गाउँथे ।

विश्वकप अर्को दुनियाँबाट चल्ने केही चिज जस्तो लाग्छ । त्यो चल्दा अरु सबै कुरा रोकिन्छन् । पूरा देश एक ठाउँमा आउँछ । त्यो समय सबै एकअर्कासँग अभिन्न भएर बाँचेका हुन्छन् ।

मलाई विश्वास छ, यसपटक ब्राजिलले विश्वकप जित्नेछ । हामीसँग त्यो खुबी र त्यस्ता सुपरस्टार पनि छन् । अर्को महत्वपूर्ण कुरा हाम्रा खेलाडीबीच राम्रो तालमेल छ

ब्राजिलमा उचनिचको विभेद छ । तर, विश्वकपको समय त्यस्तो विभेद रहँदैन । उपल्लो भनिने र तल्लो भनिने सबै एकै स्थानमा उस्तै परिस्थितिमा फुटबलको मजा लिन्छन् ।

एक महिनाको लागि सबै शरीरमा त्यही पहेँलो जर्सी हुन्छ । सबै जना उस्तै देखिन्छन् । यो मैले ०९४ को विश्वकपमा पहिलो पटक अनुभव गरेको कुरा हो । त्यसबेला नै मलाई लागेको थियो, म पनि रोमारियो जस्तै जीवन बाँच्छु, टीभीमा म पनि देखिन्छु, त्यही पहेंलो जर्सीमा ब्राजिलका लागि खेल्नेछु ।

म १८ वर्षको हुँदादेखि त्यो सपनामा बाँच्न पाएँ । वास्तवमै त्यो पहेँलो जर्सी लगाउन पाएँ । तर, यसपटक म देशका बाँकी समर्थकसँगै मैदान बाहिर रहेर खेल्नेछु ।

मलाई विश्वास छ, यसपटक ब्राजिलले विश्वकप जित्नेछ । हामीसँग त्यो खुबी र त्यस्ता सुपरस्टार पनि छन् । अर्को महत्वपूर्ण कुरा हाम्रा खेलाडीबीच राम्रो तालमेल छ ।

टिटे प्रशिक्षक भएदेखि उनले टिममा राम्रो माहोल बनाउन धेरै काम गरेका छन् । त्यसमा उनी सक्षम पनि भएका छन् । उनले खेलाडीलाई बुझाएका छन्, एक्लै खेलेर केही पनि हुँदैन । हामी एक टिम हौं, टिमकै रुपमा बलियो बनेर खेल्दा जित्ने छौं ।

म ब्राजिलको राष्ट्रिय टिममा १२ वर्षसम्म रहेँ । यसपटक सबै रुपमा ब्राजिलको टिम निकै बलियो लागेको छ । संगठन, संरचना, विचार र अरु सबै कुरामा पनि टिम मजबुत बनेको छ ।

टिममा पुराना र नयाँ खेलाडीको राम्रो मेलमिलाप भएको छ । जिसस र कोटिन्होजस्ता उम्दा युवा खेलाडीसँगै गएको विश्वकपमा दुःखद स्थितिको सामना गरेकाहरु पनि छन् । उनीहरु त्यो अवस्था बिर्साएर ब्राजिलमा विश्वकप ल्याउन लाग्ने छन् ।

म आफूलाई ‘भेट्रान’ खेलाडी भन्न रुचाउँदिन । तपाइँले पनि देख्नुभएको होला, मेरो मनस्थिति १३ वर्षको केटाको जस्तै छ । कसलाई थाहा छ र ! म सन् २०२२ को विश्वकपमा पनि टिममा पर्नका लागि मेहनत गरिरहेको हुन सक्छु । त्यो बेला उमेरले म ३९ वर्षको पुग्नेछु, तर मेरो यही ऊर्जाले त्यो समय म बल्ल १७ को हुनेछु ।

मैले मेरो टिमका साथीहरुलाई पटक पटक सुनाएको एउटा कुरा तपाइँलाई पनि सुनाउँछु ।

ब्राजिलले विश्वकप जितेमा, म चिच्याउने छैन । सत्य भनेको, डानि एल्भेसको मुखबाट एक शब्द पनि निस्कने छैन । म केही पनि बोल्ने छैन तर रोइरहेको हुनेछु

जब हामी बार्सिलोनाबाट सन् २०१५ को च्याम्पियन्स लिगमा थियौं, धेरै मानिसले हाम्रो क्षमतामा शंका गरेका थिए । त्यो बेला खेलाडीको रुपमा टिमका सबैमा एक-अर्काप्रति हामी सक्छौं भन्ने विश्वास भने थियो ।

जब हामीले फाइनलमा युभेन्टसलाई हरायौं, अन्तिम सिटी बज्नेवित्तिकै म सिधैँ बार्सिलोनामै रहेका ब्राजिलियन खेलाडी एर्डियानो भएको ठाउँमा दौडिएर गएँ । मैले उसलाई हेरेँ, उसले मलाई हेर्‍यो । अनि हामी चिच्याउन थाल्यौँ । साँच्चै नै चिच्याउनुबाहेक अरु के गर्ने हामीलाई थाहा थिएन । अर्कै खुशी मिलेको थियो ।

उम्… पछि टीभीमा त्यो फुटेज हेर्दा भने ‘के गरेको होला मैले’ जस्तै लागेको थियो । त्यो एकदम हाँस्यास्पद लागेको थियो । तर, हामीले त्यो समय त्यो बाहेक अर्को केही गर्न सकेनौं । त्यो यस्तो पुरानो आवेशबाट बाहिरिएको समय थियो, जुन म बुझाउनै सक्दिनँ ।

त्यो समय कस्तो लाग्छ त ? लाग्छ हामी बच्चा जस्तै हौँ । जस्तो कि एक शब्द पनि बोल्न सक्ने स्थिति छैन । मात्र चिच्याउन सकिन्छ ।

यदि यसपटक ब्राजिलले विश्वकप जितेमा, म चिच्याउने छैन । सत्य भनेको, डानि एल्भेसको मुखबाट एक शब्द पनि निस्कने छैन । म केही पनि बोल्ने छैन तर रोइरहेको हुनेछु ।

(डानि अल्भेस फ्रेन्च क्लब पीएसजीमा रहेका ब्राजिलियन खेलाडी हुन् । रसिया विश्वकप आउनै लाग्दा उनलाई लागेको चोटका कारण ब्राजिलको टोलीमा पर्न सकेनन् । यसैमा आधारित रहेर प्लेयर्स ट्रिब्युनमा उनले लेखेको लेखको भावानुवाद नेपालीमा गरिएको हो ।)

२०७५ जेठ ३ गते ११:५० मा प्रकाशित (२०७५ जेठ २२ गते १४:५६मा अद्यावधिक गरिएको)
Grace
Grace

सम्बन्धित शीर्षकहरु

अनलाइनखबर सिधै एपबाट खोल्नुहोस् । एन्ड्रोइडका लागि यहाँ र आइफोनका लागि यहाँ क्लिक गर्नुहोस् । तपाईं हामीसंग फेसबुक, ट्वीटरयुट्युव मार्फत् पनि जोडिन सक्नुहुन्छ ।

मुख्य खबरहरु

४ प्रतिकृयाहरू प्राप्त
  • RAm shrestha लेख्नुहुन्छ    |   २०७५ जेठ ३ गते १०:५६

    malai man parcha

    5
    1
    Share

  • commentor लेख्नुहुन्छ    |   २०७५ जेठ ३ गते ११:१२

    डानि आल्भेस वास्तवमै राम्रा खेलाडी हुन् २०१८ को रुस विश्वकपमा नपरेको सुन्दा मलाई सारै दुख लागेको थियो तर पनि ब्राजिल टिम राम्रो छ आशा छ यसपालीको विजेता ब्राजिल नै हुनेछ ।

    13
    4
    Share

  • सुदीप दाहाल लेख्नुहुन्छ    |   २०७५ जेठ ३ गते ११:३६

    उनी सारै राम्रा खेलाडी हुन् । मेराे पूस्ताकाे सबै भन्दा राम्रा खेलाडी हुन् । िवश्व कपमा घाइते भएर खेल्न नपाउने कुरा सुन्दा दुख लाग्याे ।

    9
    0
    Share

  • puskar लेख्नुहुन्छ    |   २०७५ जेठ ३ गते १४:३८

    Get well soon Dani…you are the top right defender in the world…God bless you…BRAZIL !!BRAZIL !! BRAZIL…..LET’S MAKE IT 6 !!ALL THE BEST !!

    1
    2
    Share

यसमा तपाइको मत




फेसबुकबाट तपाईको प्रतिक्रिया

Also you may like this