कबड्डीका ‘बिके’लाई सम्झिएर किन भक्कानिए विजय बराल ?

कबड्डीको रमाइलो पात्र, बिके । उनको ठूलो घरबार छैन । त्यसैले उनको सपना पनि ठूलो छैन । बस्, उनीसँग एउटै सपना छ, वैदेशिक रोजगारीमा जाने । यसका लागि उनले काजीको बिहे गराइदिनुपर्ने हुन्छ । किनभने काजीले भनेका छन्, ‘मेरो बिहे भएमा तँलाई विदेश जाने ऋण दिन्छु ।’

त्यही एउटा रहर पालेर उनी काजीको पछाडि लाग्छन् । तर, काजीको बिहे भए पो ?

उनले काजीका लागि केटी फकाउने काम नगरेका होइनन् । गुराँसको फूल नटिपेका होइनन् । खसीको रगतले प्रेमपत्र नलेखेका होइनन् । उनले आफ्नै वैंश गुजारेर काजीको बिहे गराइदिन खोजेका हुन् । तर, काजीको बिहे भए पो ?

काजीले केटी भेट्छन् पनि । बिहे गर्न खोज्छन् पनि । तर, यो जुनीमा उनलाई त्यस्तो मौका कहिल्यै जुर्दैन । अनि यसको साइड इफेक्ट भोग्नुपर्छ, बिकेले ।

यो पात्र सधैँ आशावादी छ । अक्कल पनि लगाउँछ । तर, त्यो अक्कल अरूकै लागि खर्चन्छ । जस्तो, काजीको लागि खिपेर प्रेमपत्र लेखिदिने उनै हुन् । ‘यो खोलाको कसम, यो हावाको कसम । कसम …। उही तिम्रो जघन्य प्रेमी …।’

‘जघन्य’ भनेजस्तै प्रायः औपचारिक शब्दहरू उनी बेलाबेला बोलिरहन्छन् । यसपालि उनी भन्छन्, ‘ए, दाइ, मलाई यसले सांघातिक आक्रमण गर्‍यो ।’ बिके वास्तवमै रोचक छन् ।

पाँचौँ भागसम्म आइपुग्दा पनि बिकेले काजीलाई पछ्याउन छाडेका छैनन् । यसै सन्दर्भमा विजय बराल अर्थात् बिकेले आफ्नो पात्रलाई सम्झेर केही लेखेका छन् ।

आफूले बिकेका रूपमा पर्दापण गरेको १२ वर्ष भएको कुरा सम्झेर विजय बराल लेख्छन्,

‘१२ वर्षको यात्रा, फेरि उही संसार, तर समयले बदलिएका पात्रहरू ।

सन् २०१४ मा सुरु भएको ‘कबड्डी’को यात्रा आज २०२६ सम्म आइपुग्दा १२ वर्ष पूरा भइसकेछ ।

यो १२ वर्षमा धेरै कुरा फेरिए । समय फेरियो, समाज फेरियो, हामी फेरियौँ । अनि सायद हामीले पर्दामा देखेका ती पात्रहरू पनि फेरिए होलान् ।

त्यही संसारको एउटा पात्र हो—बिके अर्थात् बिरकाजी विश्वकर्मा ।

मेरो अभिनय यात्रासँगै हिँडिरहेको एउटा पात्र । जसलाई मैले केवल अभिनय मात्रै गरिनँ, समयसँगै बुझ्ने, महसुस गर्ने र बाँच्ने प्रयास पनि गरेँ ।

बिके केवल हँसाउने पात्र होइन । ऊ आफ्नै समाजभित्र बाँचिरहेको एउटा मान्छे हो । उसका आफ्नै सपना छन्, चाहना छन्, पीडा छन् र समाजसँगका आफ्नै संघर्षहरू छन् ।

समाजले बिकेलाई कसरी हेर्छ ?

अनि बिकेले त्यो समाजलाई कसरी हेरिरहेको छ ?

यी दुई प्रश्नबीच कतै उसको जीवन लुकेको छ ।

१२ वर्षअघि हामीले चिनेको बिके आज कहाँ आइपुगेको होला ? उसको सोचमा के परिवर्तन आयो होला ? उसको मनस्थिति कस्तो होला ? उसले भोगेको समाज र आज उसले देखिरहेको समाजबीच के फरक होला ?

यी प्रश्नहरूको उत्तर म पनि एउटा कलाकारका रूपमा खोजिरहेको छु ।

किनकि समयसँगै पात्रको उमेर मात्रै बढ्दैन, उसका अनुभव, सम्बन्ध, पीडा र जीवनलाई हेर्ने दृष्टिकोण पनि बदलिँदै जान्छन् ।

‘कबड्डी’को संसार हामीले बनाएको एउटा काल्पनिक संसार हो, तर त्यहाँका पात्रहरू कतै न कतै हाम्रै समाजका वास्तविक मान्छेहरूजस्ता लाग्छन् ।

अब यही कात्तिक ६ गते, हामी फेरि त्यही संसारमा फर्किंदै छौँ ।

काजी, बिके, छन्त्याल र तपाईंहरूले माया गर्नुभएका अरू पात्रहरूसँग फेरि भेट हुँदै छ, कात्तिक ६ मा ।

‘कबड्डी ५ : आफ्टर द फाइनल म्याच’ ।’