फेसन डिजाइनर क्रेशा : नेपालदेखि न्यूयोर्कसम्मको सिर्जनात्मक यात्रा

१९ वर्षको उमेरमा उच्च शिक्षाका लागि नेपालबाट न्यूयोर्क पुगेकी थिइन् क्रेशा कोइराला । एक दिन आफ्ना सिर्जनाहरू न्यूयोर्क फेसन विकको रनवेमा देखिनेछन् भनेर उनले त्यतिबेला कल्पनासमेत गरेकी थिइनन् ।

आज उनी नेपाली पहिचानलाई विश्व फेसन उद्योगसँग जोड्ने डिजाइनरका रूपमा स्थापित हुँदैछिन् ।

हाल न्यूयोर्क सिटीमा कार्यरत फेसन डिजाइनर क्रेशाको यात्रा केवल एउटा फेसन डिजाइनसम्म सीमित छैन । उनले आफूलाई लक्जरी फेसन, कमर्सियल फेसन, उत्पादन, लाइसेन्सिङ, रनवे, फेसन विक र कस्ट्युम डिजाइनसम्मका फरक–फरक क्षेत्रमा काम गर्दै आफूलाई बहुआयामिक डिजाइनरका रूपमा स्थापित गरिरहेकी छन् ।

क्रेशाको विश्वास छ– एउटा राम्रो डिजाइनर बन्न केवल राम्रो डिजाइन गर्न जान्नु पर्याप्त हुँदैन; उद्योगका हरेक पक्ष बुझ्दा मात्र समग्र दृष्टिकोण विकास हुन्छ । यही सोचले उनलाई प्रत्येक अवसरलाई सिकाइको माध्यम बनाउन प्रेरित गर्‍यो, र प्रत्येक अनुभवले उनलाई केवल डिजाइनरका रूपमा मात्र होइन, सिर्जनात्मक रूपमा समस्या समाधान गर्न सक्ने व्यक्तिका रूपमा पनि विकसित गर्‍यो ।

मारिस्ट विश्वविद्यालयको शैक्षिक यात्रा

क्रेशाले मे २०२५ मा अमेरिकाको मारिस्ट विश्वविद्यालयबाट फेसन डिजाइनमा ब्याचलर अफ फाइन आर्ट उपाधि प्राप्त गरिन् । साथै फेसन मर्चेन्डाइजिङ र प्रोडक्ट डेभलपमेन्टमा माइनर पनि पूरा गरिन् । कक्षाकोठाभित्र मात्र सीमित नरही उनले गल्फ, बक्सिङ, सेलिङ, फिटनेस कन्डिसनिङ तथा फेसन स्टाइलिङजस्ता ऐच्छिक विषय पनि पढिन्, जसले उनलाई बहुआयामिक रूपमा विकास हुने अवसर दियो ।

विश्वविद्यालयमै उनी फेसन एनआईसी नामक विद्यार्थी संगठनको अध्यक्ष बनिन् र पाँच सदस्यीय बोर्डसँग मिलेर मूड बोर्ड कार्यशाला, फन्डरेजर तथा सामुदायिक दान अभियानजस्ता कार्यक्रम आयोजना गरिन् । यसले उनलाई सिर्जनशीलता सहकार्यबाटै अझ प्रभावकारी बन्छ भन्ने पाठ सिकायो । साथै विश्वविद्यालयकै मेर्कस ल्याबमा उनले लेजर इन्ग्रेभिङ, एम्ब्रोइडरी, थ्री–डी प्रिन्टिङ र डिजिटल फेब्रिकेसनजस्ता प्रविधि सिकिन्, र अरूलाई सिकाउँदा नै आफू पनि सीपमा निपुण बनिने महसुस गरिन् ।

सन् २०२३ को फल सेमेस्टरमा उनी इटालीको फ्लोरेन्समा अध्ययनका लागि गइन्, जहाँ फेसन हिस्टोरी र स्टाइलिङ पढ्दै इटालियन ब्रान्ड तथा उद्योगका विज्ञहरूसँग सम्पर्क बढाइन् । यसै क्रममा मिलान फेसन विकमा डिजाइनर फ्रान्सेस्का लिबेराटोरेसँग ब्याकस्टेज स्वयंसेवकका रूपमा काम गर्दा उनले अन्तर्राष्ट्रिय रनवे प्रस्तुतिको तीव्र गति र सूक्ष्म योजनाको प्रत्यक्ष अनुभव पाइन् ।

फेसन उद्योगको पहिलो व्यावसायिक अनुभव

सन् २०२२ को गर्मीयाममा क्रेशाले न्यूयोर्कस्थित लक्जरी ब्रान्ड एडम लिप्पेससँग रिसोर्ट मार्केट विकमा स्वयंसेवकका रूपमा आफ्नो पहिलो व्यावसायिक यात्रा सुरु गरिन् । शोरुम तयारी, पोसाक व्यवस्थापन र भिजुअल मर्चेन्डाइजिङजस्ता जिम्मेवारी सम्हाल्दा उनले लक्जरी ब्रान्डले पर्दापछाडि कसरी काम गर्छ भन्ने बुझिन्, र सुन्दर पोसाक डिजाइन गर्नुमात्र पर्याप्त नभई डिजाइन, उत्पादन, मर्चेन्डाइजिङ, बिक्री र मार्केटिङको संयुक्त योगदान आवश्यक हुने कुरा महसुस गरिन् ।

सन् २०२२ डिसेम्बरदेखि २०२३ जनवरीसम्म उनले लक्जरी ब्रान्ड मार्चेसामा ब्राइडल डिजाइन इन्टर्नका रूपमा काम गरिन्, जहाँ फिटिङ, ड्रेपिङ र हातैले गरिने फिनिसिङजस्ता कुट्योर प्रविधिमा दक्षता हासिल गर्दै लक्जरी फेसनमा चाहिने धैर्य, सटिकता र गुणस्तरको गहिरो पाठ सिकिन् ।

सन् २०२३ को गर्मीयाममा सेन्ट्रिक ब्रान्डको बालबालिका पोसाक विभागमा काम गर्दा उनले फेसन लाइसेन्सिङ प्रणालीबारे गहिरो ज्ञान लिइन कुनै ब्रान्डको पहिचान कायम राख्दै त्यसका लागि उत्पादन डिजाइन गर्ने प्रक्रिया । यहीँ उनको टोलीले कम्पनीको एआई नवाचार चुनौतीमा विजेता बन्दै विभिन्न विभागबीचको सहकार्यको महत्व गहिरोसँग बुझ्यो ।

उत्पादन, रनवे र न्यूयोर्क फेसन विकको अनुभव

सन् २०२४ को गर्मीयाममा अमेरिकन ईगल आउटफिटर्समा उत्पादन प्रशिक्षार्थीका रूपमा काम गर्दा क्रेशाले जानाजानी डिजाइनको सट्टा उत्पादन क्षेत्र रोजिन्, किनकि उनी अवधारणा वास्तविक उत्पादनमा कसरी रूपान्तरण हुन्छ भन्ने पूरै प्रक्रिया बुझ्न चाहन्थिन् । नमुना व्यवस्थापन, कपडा छनोट र विक्रेतासँग समन्वयजस्ता कामले उनलाई उत्पादन प्रक्रियाको गहिरो बुझाइ दियो, जसले उनको डिजाइन गर्ने दृष्टिकोणै परिवर्तन गरिदियो ।

सोही वर्ष सेप्टेम्बरमा न्यूयोर्क फेसन विकमा ब्रान्ड कस्टो बार्सिलोनाका लागि स्वयंसेवकका रूपमा काम गर्दा उनले रनवे पछाडिको वास्तविक संसार देखिन् महिनौंको तयारी, तीव्र निर्णय क्षमता र दबाबमा पनि शान्त रहने सीप । मिलान र न्यूयोर्क दुवै फेसन विकको अनुभव भएपछि उनले दुवैको आ–आफ्नै पहिचान भए पनि सफल प्रस्तुति भने योजना, अनुशासन र सहकार्यमै आधारित हुने महसुस गरिन् ।

आफ्नै सिर्जनात्मक पहिचानको खोजी

स्थापित कम्पनीहरूसँग काम गर्दै जाँदा क्रेशाले अर्को महत्वपूर्ण कुरा महसुस गरिन्– अरूका लागि डिजाइन गर्नु जतिआवश्यक छ, आफ्नै सिर्जनात्मक पहिचान विकास गर्नु पनि उत्तिकै महत्वपूर्ण हुन्छ । व्यावसायिक फेसन र स्वतन्त्र डिजाइन प्रतिस्पर्धी नभई परिपूरक हुन् भन्ने विश्वासले उनलाई दुई व्यक्तिगत संग्रह नाया योर्क र आर्मर अफ कन्फिडेन्स सिर्जना गर्न प्रेरित गर्‍यो ।

नाया योर्क उनको नेपालदेखि न्यूयोर्कसम्मको यात्राबाट जन्मिएको संग्रह हो । १९ वर्षको उमेरमा उच्च शिक्षाका लागि न्यूयोर्क पुगेपछि पनि नेपाल उनको पहिचानबाट कहिल्यै अलग भएन । दुई फरक पहिचानमध्ये एउटा रोज्नुको सट्टा उनले दुवै संसारलाई एउटै सिर्जनामा समेट्ने प्रयास गरिन् ।

यसमा नेपाली ढाका कपडालाई आधुनिक डेनिमसँग संयोजन गरी परम्परा र आधुनिकतालाई एउटै डिजाइनमा प्रस्तुत गरिएको छ । यो संग्रह सिल्भर निडल रनवे शो तथा न्यूयोर्क फेसन विक महोत्सवमा प्रस्तुत भई सकारात्मक प्रतिक्रिया पायो । पछि फेसन एक्सप्रेस जर्नी टु यूएसए कार्यक्रमका लागि छनोट भएर क्रिएटिभ डाइरेक्टर प्रसान्त ताम्राकारसँग सहकार्य गर्दै उनले यही संग्रह न्यूयोर्क र मेरिल्यान्डका दर्शकमाझ प्रस्तुत गरिन्, जसले नेपाली–अमेरिकी सिर्जनात्मक समुदायसँग नयाँ सम्बन्ध निर्माण गर्न मद्दत गर्‍यो ।

फेसनबाट कस्ट्युम डिजाइनतर्फको यात्रा

मे २०२५ मा स्नातक भएपछि क्रेशा न्यूयोर्क स्टेज एन्ड फिल्ममा कस्ट्युम डिजाइन प्रशिक्षार्थीका रूपमा आबद्ध भइन् । यसअघि ग्राहकका लागि डिजाइन गर्ने अनुभव भएकी उनका लागि पात्रका लागि डिजाइन गर्नु पूर्ण फरक संसार थियो, जहाँ रङ, कपडा र आकारले पात्रको भावना र कथा बोल्नुपर्थ्यो । कस्ट्युम डिजाइनर सेलेस्टे जेन्निङ्सको मार्गदर्शनमा उनले नाटक ‘दि टीटी एन्ड लाला शो’ का लागि मुख्य पात्र लालाको पोसाक डिजाइन र निर्माण गरिन्, र कपडाले शब्द नबोली पनि कथा भन्न सक्छ भन्ने महत्वपूर्ण पाठ सिकिन् ।

यही समयतिर एक निजी ग्राहकले उनलाई विवाहको गाउन डिजाइन गरिदिन आग्रह गरे । यसअघि समकालीन फेसनमा केन्द्रित रहेकी उनका लागि यो चुनौतीपूर्ण थियो, तर नयाँ कुरालाई अस्वीकार नगर्ने आफ्नो सिद्धान्तअनुसार उनले यो जिम्मेवारी स्वीकारिन् । विस्तृत अनुसन्धान, धेरै फिटिङ र निरन्तर परिमार्जनपछि आफूले डिजाइन गरेको गाउन दुलहीले लगाएको देख्दा उनलाई गर्वको अनुभूति भयो ।

जे.क्रू र नयाँ अध्यायको सुरुवात

सन् २०२५ अगस्टमा क्रेशा जीवनशैली ब्रान्ड जे.क्रूमा स्वतन्त्र सहायक डिजाइनरका रूपमा आबद्ध भइन्, जहाँ उनले पुरुष पोसाक, सर्ट र सजावट विभागमा काम गर्दै क्याड विकास, प्राविधिक चित्र र उत्पादन विकासमा सक्रिय भूमिका निभाइन् । यहाँ उनले बुझिन् व्यावसायिक फेसनमा डिजाइनहरू तत्काल बजारमा आउँदैनन् एउटा उत्पादन पसलसम्म पुग्न वर्षौंअघिदेखि योजना बनाउनुपर्छ । उनले योगदान दिएका उत्पादनहरू फल २०२६, होलिडे २०२६ र स्प्रिङ २०२७ मौसमका लागि तयार भए, जसले उनको दीर्घकालीन योजना बनाउने क्षमता र परिपक्वतालाई अझ बलियो बनायो ।

एसोसिएट डिजाइनरदेखि केस्टबाइक्रेशाको भविष्यसम्म

हालसालै क्रेशा अमेरिकाको स्वीट एपारेलमा सहायक डिजाइनर पदका लागि चयन भइन्, जहाँ उनले बुनिएको तथा बुनाइ पोसाक डिजाइन गर्ने जिम्मेवारी सम्हाल्नेछिन् । यी उत्पादनहरू मेसी’ज, नर्डस्ट्रम र ब्लुमिङडेल्सजस्ता अमेरिकाका प्रमुख पसलमार्फत बिक्री हुनेछन् । लाइसेन्सिङ क्षेत्रको अनुभवले उनलाई डिजाइन गर्दा सिर्जनात्मकतासँगै ब्रान्ड पहिचान, बजार माग र व्यावसायिक उद्देश्यबीच सन्तुलन कायम राख्नुपर्ने गहिरो बुझाइ दियो।

क्रेशाका लागि आफ्नो व्यक्तिगत ब्रान्ड केस्टबाइक्रेशा केवल एउटा फेसन लेबल होइन । यो उनको सम्पूर्ण जीवनयात्रा, मूल्य र भविष्यको दृष्टिकोणको प्रतिनिधित्व हो । उनको लक्ष्य संस्कृति, हस्तकला, कथा र नवीनतालाई एउटै मञ्चमा ल्याउने सीमाहीन सिर्जनशीलताको फेसन घर निर्माण गर्नु हो । यसैले उनले करियरमा कहिल्यै एउटा मात्र क्षेत्रमा सीमित हुने निर्णय गरिनन् ; लक्जरी फेसनदेखि लाइसेन्सिङ, उत्पादन, कस्ट्युम डिजाइन, रनवे प्रस्तुति र व्यावसायिक फेसनसम्मका हरेक अनुभवले आजको केस्टबाइक्रेशा निर्माण गर्न योगदान पुर्‍यायो ।

विश्वलाई जोड्ने फेसन बनाउने सपना

क्रेशाको दीर्घकालीन उद्देश्य केवल सुन्दर पोसाक डिजाइन गर्नु होइन, बरु विभिन्न संस्कृति, परम्परा र कथालाई एउटै सिर्जनात्मक मञ्चमा ल्याउने फेसन ब्रान्ड निर्माण गर्नु हो । फेसन एउटा विश्वव्यापी भाषा हो भन्ने विश्वास राख्दै उनी आफ्नो ब्रान्डमार्फत संस्कृतिबीच पुल निर्माण गर्न चाहन्छिन् । भविष्यमा विश्वका विभिन्न देशका डिजाइनर, कलाकार र हस्तकलाकर्मीसँग सहकार्य गर्दै विविध संस्कृतिको सम्मान गर्ने र अर्थपूर्ण फेसन सिर्जना गर्ने उनको लक्ष्य छ ।

आफ्नो करियरलाई फर्केर हेर्दा क्रेशालाई अहिले एउटा कुरा स्पष्ट भएको छ । जीवनमा आएका कुनै पनि अवसर एकअर्कासँग असम्बन्धित थिएनन् । लक्जरी फेसनले हस्तकला र धैर्यताप्रति सम्मान सिकायो, लाइसेन्सिङले सिर्जनात्मकता र व्यवसायबीचको सम्बन्ध बुझायो, उत्पादनले अवधारणा कसरी उपभोक्तासम्म पुग्छ भन्ने देखायो, कस्ट्युम डिजाइनले कपडाले पनि कथा भन्न सक्छ भन्ने सिकायो, र फेसन विकले अनुशासन र टोलीगत सहकार्यको महत्व बुझायो ।

उनी आफ्नो सफलताको सबैभन्दा ठूलो श्रेय आफ्ना आमाबुबालाई दिन्छिन् । घर छोडेर अपरिचित देशमा सपना पछ्याउने निर्णय गर्दा उनीहरूबाट पाएको निरन्तर विश्वास र समर्थनबिना यो यात्रा सम्भव नहुने उनी स्वीकार्छिन् । आज क्रेशा आफूलाई कुनै एउटा विधाको डिजाइनरका रूपमा होइन, निरन्तर सिक्दै र बहुआयामिक रूपमा विकसित भइरहेकी डिजाइनरका रूपमा हेर्छिन् । जसको यात्राले आजको केस्टबाइक्रेशा र भविष्यमा विश्व फेसन उद्योगमा आफ्नो अलग पहिचान बनाउने सपनालाई मजबुत आधार प्रदान गरेको छ ।