बिहीबार, ३ साउन, २०७५
OnlineKhabar.com
Suzuki

राप्रपाका नेता कहाँ चिप्लिए ? अब यसो गरे एकता होला कि ?

Suzuki
राजाराम बर्तौला

राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टीको टुटफुट र एकताको श्रृङ्खला लामो छ । यसका कारण धेरै छन् । तर, त्यस्तो गम्भीर र आकाश-पाताल नै फरक पर्ने खालका कुनै सैद्धान्तिक र वैचारिक कारणहरु भने छैनन् । मतभेदभन्दा मनभेद नै बढी फुटका कारण बनेका छन् । ती घटनाक्रमहरुले पुष्टि गरिसकेका छन् ।

यहाँ राप्रपाको विगतलाई कोट्याइने छैन । ०६२/०६३ परिवर्तनपश्चात भने राप्रपा नेपाल र राप्रपाबीचमा सैद्धान्तिक र वैचारिक भिन्नता रह्यो । राप्रपा नेपाल र राप्रपाबीच एकता भई काठमाडौंमा सम्पन्न भएको ऐतिहासिक महाधिवेशनले त्यसको निदानसमेत गर्‍यो ।

देशभरका कार्यकर्ताहरुले पार्टीलाई सैद्धान्तिक र वैचारिक रुपमा स्पष्ट मार्गनिर्देशन गर्‍यो । दुर्भाग्य त्यो एकता लामो समयसम्म टिक्न सकेन । जुन विभाजनको पीडा नेता, कार्यकर्ता र सिंगो पार्टीले भोगिरहेको छ ।

पछिल्लो समयमा पुनः सबै राप्रपाबीच एकताको चर्चा परिचर्चा चलिरहेको छ । राप्रपा र राप्रपा (प्रजातान्त्रिक ) बीच औपचारिक अनौपचारिक छलफल, सम्वाद भैरहेको अवस्था छ भने दुवै पक्षका बीच प्रारम्भिक, छलफल, सम्पर्क र समन्वयका निमित्त शीर्षनेताहरुलाई जिम्मेवारी समेत प्रदान गरिएको छ । दुवै पक्षबीच एक चरण वार्ता भएको र वार्ता सकारात्मक भएको समाचार सार्वजनिकसमेत भैसकेको छ ।

पार्टी किन विभाजन भयो ? अहिले हामीले यसलाई धेरै उधिन्ने काम गर्‍यौं भने तिक्तताबाहेक केही प्राप्त हुनेवाला छैन । खाटा बसेको घाँउ कोट्याउनु बुद्धिमानी पनि ठहरिँदैन । फुटबाट शिक्षा लिँदै आगामी दिनमा कहिल्यै नफुट्ने वातावरण सिर्जना गरेर एकता गर्नु नै अहिलेको मूख्य कार्यभार हो । अब हुने राप्रपाबीचको एकतालाई दिगो र चिरस्थायी बनाउन अहिलेको प्रमुख चुनौती हो ।

पञ्चायती पृष्ठभूमिको राजनीतिबाट आएका नेताहरु नै राप्रपाको शीर्षतहमा हालसम्म क्रियाशील छन् । पञ्चायत सिद्धान्त, विचार र संगठन भन्दा पनि दरबारप्रतिको निष्ठा राजनीतिको प्रवल पक्ष रह्यो । पञ्चायतमा जनताबाट अनुमोदित हुने व्यवस्था पनि थियो सँगसँगै आर्शिवादबाट राजनीतिको केन्द्र रहिरहने परिपाटी निकै हाबी थियो । यसले गर्दा जनता र नेताका बीचमा निकै ठूलो खाडल हुन गयो । सैद्धान्तिक निष्ठा, वैचारिक इमान्दारिता र संगठनप्रतिको लगाव औंलामा गन्न सकिने नेताहरुमा मात्रै देखियो ।

यसलाई पञ्चायती पृष्ठभूमिका नेताहरु निकम्मा थिए भन्ने रुपमा नलिइयोस् । पार्टीगत राजनीतिक नगरेपछि यो एउटा असजिलो अभ्यास नै थियो राप्रपाका नेताहरुका निमित्त । पार्टी ठूलो बन्नुपर्छ, विचार स्थापित हुनु पर्छ भन्ने सोच सून्य प्राय देखियो । पार्टी खिइएर जतिसुकै सानो होस्, तर मचाँहि ठूलो हुनुपर्छ भन्ने सोच नै पार्टी निर्माणमा प्रमुख बाधक रहन गयो र हालसम्म यो रोग विद्यमान छ । यसले डरलाग्दो रुपमा जरो गाडेको छ ।

म सानो हुन तयार छु तर पार्टी ठूलो हुुनुपर्छ भन्ने त्यागको भावना कहीँ कतै रहेन । म मरे भने पनि विचार मर्न हुन्न, सिद्धान्त मर्न हुन्न भन्ने भावना एकरत्ति पनि देखिन सकेन । राप्रपाको विचार बोक्ने नयाँ पुस्ताको कसैले चिन्ता लिनेसम्म सोच राखेनन् । दुरर्दर्शिता, चट्टानी दृढता र क्रियाशीलता त रहेन रहेन, नेताहरु राजनैतिक इमानदारिता निर्वाह गर्नबाट पनि चुके ।

०६२/०६३ पश्चात स्याल हुइ्यामा कुद्ने, राप्रपाको मौलिक र विशिष्ट पहिचानलाई तिलाञ्जली दिँदै राजनीतिक भेलबाढी सँगै बगेर जाने गम्भीर भुल र त्रुटी पनि भए । राजनीति सधैं सजिलो र सरल मार्गमा हिँड्दैन । असहजता पनि व्यहोर्नुपर्छ, बाधा व्यवधान पनि सहनुपर्छ । तर, नेताहरुले असहजतालाई व्यहोर्दैं परिस्थितिलाई अनुकुल बनाउने जोखिम मोल्न चाहेनन् ।

अरुलाई परिवर्तन गर्नुको सट्टा आफै परिवर्तित भएर परिवर्तनको जामा भिर्दै सबै हिँडेको सजिलो बाटो हिँड्ने मार्ग अपनाए । जुन ऐतिहासिक भूल थियो । यस विषयमा छुट्टै चर्चा गर्नु सान्दर्भिक हुनेछ । यसको समीक्षा कुनै दिन इतिहासले गर्ला नै ।

पार्टीगत राजनीतिमा राप्रपा आएको २८ बर्ष भैसकेको छ । जुन पार्टी जीवनको निमित्त चानचुने समय होइन । यसबीचमा मुलुकमा र पार्टी जीवनमा धेरै उतार चढावहरु आए । धेरै दुःख र संघर्षका कथाहरु छन् यसमा । नेताहरुका पनि दुःख, पीडाहरु छन् । तर कार्यकर्ताहरुको पीडा पनि नेताहरुको भन्दा कम छैन । यही विचार र सिद्धान्त बोकेका आधारमा धेरै कार्यकर्ताहरुले जीवन गुमाएका छन् ।

घरवारविहीन भएका छन् । विदेशीन बाध्य भएका छन् । अभिभावक र परिवार गुमाएका छन् । जुन कुरालाई पार्टीले गम्भिरतापूर्वक लिन सकेन वा चाहेन ।

राप्रपामा कार्यकर्तामुखी राजनीतिको सर्वथा अभाव रह्यो । कार्यकर्तामुखी र जनमुखी हुनुपर्ने पार्टी नेतामुखी भयो । नीति प्रधान हुन सकेन, नेता प्रधान भयो । संस्कार, व्यवहार र प्रवृत्तिमा कुनै सकारात्मक परिवर्तन आउन सकेन । हठ, कुण्ठा र आत्मरतिको आहालमा नेताहरु चुर्लुम्म डुबे । सरल र सहज हुँदा आफू अपमानित भएको हीन मनोग्रन्थीले काम गर्न थाल्यो, जुन आज पर्यन्त कायम छ ।

असहमतिलाई नेताहरुले कहिल्यै बहसमा ल्याउन चाहेनन्/रुचाएनन् । तर्क, बहस र छलफल गर्नुभन्दा तुरुन्तै छुट्टै चुलोचौको बालेर बस्न रुचाउने प्रवृत्तिलाई मलजल गरियो । पार्टीभित्र आन्तरिक संघर्ष गर्ने विषय कहिल्यै प्राथमिकता परेन । असहमत भएर बस्न नचाहने अनि असहमत पक्षलाई समाप्तै पानुपर्ने किसिमका अतिवादले प्रश्रय पायो, जुन पार्टी निर्माण घातक सावित भयो ।

विसं. ०४६ र ०६२/०६३ पछि नेता, कार्यकर्ता र सिंगो पार्टीले भोगेको पीडाले शीर्ष नेताहरुलाई कहिल्यै छोएन । राप्रपाका नेताहरुमा “इख” भन्ने जिनिस नै रहेन । मुलुकको बलियो प्रजातान्त्रिक शक्ति निर्माण गर्ने दृढता, प्रतिवद्धता, इमान्दारिता र संकल्प प्रदर्शन गर्नबाट नेताहरु चुके । ०५१ को निर्वाचनपछि पार्टीले पाएको अवसर र जनताको विश्वासलाई कायम राख्न सकिएन ।

यी त्रुटी र भुलहरुबाट शिक्षा लिएर अगाडि बढ्नुपर्नेमा गल्तीमाथि गल्ती गर्दै पार्टीलाई संकटको दलदलमा फसाउने काम भयो । जुन काम दशकौं समय राजनीतिमा समर्पण गरेका र अनुभवी भनी मानिए नेताहरुका निमित्त सोभनीय थिएन ।

अबको बाटो

राप्रपाको टुटफुट र व्यक्तिवादी प्रवृत्तिका बारेमा लेख्दा धेरै लामो कथा बन्न सक्छ, जुन वियोगान्त हुनेछ । तर, जति हातको डोरीबाटे पनि गाँठो एउटै भनेझैं इतिहास र वर्तमान भन्दा पनि अबको बाटो के हुने भन्ने संक्षिप्त चर्चा मात्र आजको टिप्पणीमा उठान गर्न खोजिएको हो ।

राप्रपा, राप्रपा (प्रजातान्त्रिक), एकीकृत राप्रपा (राष्ट्रवादी) एक ठाउँमा आउने हो भने अब दुरगामी सोचाइ र फराकिलो छातीका साथ सकारात्मक कोणबाट छलफल र बहस हुन जरुरी छ । देश, जनता, विचार, समृद्धि र भावी पुस्ता केन्द्रमा राखेर अगाडि बढ्नुपर्नेछ । लोभ, मोह, कुण्ठा र आत्मरतिले तत्काल भुलभुलैयामा राख्ला, अन्ततोगत्वा पश्चाताप शिवाय केही प्राप्त हुनेछैन ।

सबै एकै ठाउँमा बसेर सम्पन्न भएको ऐतिहासिक केन्द्रीय महाधिवेशन नै एकताको प्रस्थान विन्दु हुनेछ । महाधिवेशनको जगमा टेकेर एकता गर्दै राप्रपालाई मुलुकको बलियो राष्ट्रवादी प्रजातान्त्रिक शक्ति निर्माण गर्ने दृढ संकल्पले नै आम कार्यकर्ताको भावनाको सम्मान गर्नेछ ।

नश्वर शरीर एकदिन सबैको सकिन्छ । तर, सम्मानस्वरुप सधैं सम्झना गरिरहुन्, नेतालाई जनता र कार्यकर्ताले श्रद्धा गरुन्, लिएर भन्दा केही दिएर जान सकौं । आदर्श, निष्ठा र इमान्दारिता नेताको मानक बन्न सकोस् । यति त्याग र समर्पण गरेर आफ्नो जीवनकालपछि पनि यो पार्टी, शक्ति र विचार मुलुकको राष्ट्रिय राजनीतिमा सदैव जीवन्त रही रहोस् भन्ने सोच मात्रै राखे पनि राप्रपा बन्छ ।

आदर्शका कुराले मात्र पार्टी चल्न सक्दैन । पार्टी चल्नका निमित्त धेरै पक्षहरुको आवश्यकता पर्छ । तर, एउटा कुरा चाहिँ के निश्चित हो भने आदर्शसहितको राजनीतिले मात्रै आत्मसन्तुष्टि मिल्नेछ । हामीले गर्ने राजनीति निष्ठा, इमानदारीता र आदर्शको होस् ।

नयाँ पुस्ताको एउटा प्रतिनिधिको रुपमा राप्रपाका सबै विभाजित शक्तिहरु एकै ठाउँमा आउन् भन्ने पंक्तिकारको चाहना हो । कसैको भजन वा विरोध होइन । नयाँ पुस्ताको तन्नेरीलाई राप्रपाको विचार बाट नै सवल, समृद्ध र स्वाधिन नेपाल निर्माण गर्न सकिन्छ भन्ने आधार र विश्वास दिलाउने जिम्मेवारी राप्रपाका शीर्ष नेताहरुको हो । नत्र समयले कसैलाई पर्खंदैन ।

छल, कपट र जालझेलले सधैं “रिजल्ट” पनि दिँदैन । मूल्य चुकाउनुको पीडा फुर्सदमा बसेर पछुताउनु मात्र हुनेछ । जो कहलिएका र अनुभवी नेताहरुले नबुझेका पक्कै होवइनन् । आगे नेताहरुकै जो मर्जी ।

(बर्तौला राप्रपाका सहायक महामन्त्री हुन् )

२०७५ असार २४ गते १५:५७ मा प्रकाशित
Grace
Grace

सम्बन्धित शीर्षकहरु

अनलाइनखबर सिधै एपबाट खोल्नुहोस् । एन्ड्रोइडका लागि यहाँ र आइफोनका लागि यहाँ क्लिक गर्नुहोस् । तपाईं हामीसंग फेसबुक, ट्वीटरयुट्युव मार्फत् पनि जोडिन सक्नुहुन्छ ।

मुख्य खबरहरु

२ प्रतिकृयाहरू प्राप्त
  • चन्द्रकुमार गदाल लेख्नुहुन्छ    |   २०७५ असार २५ गते ५:४०

    अरु पार्टिहरु पनि फुट्ने गरेका छन।सबभन्दा धेरै कम्युनिष्ट पार्टी फुटेका थिए। तर यतातिर आएर धेरै जसो जुटिसकेका छन। राप्रपा पनि तेस्तै पार्टी हो फुट्ने र जुट्ने गरिरगन्छ।अहिले पनि जुट्ने नाटक गरिरहेकोछ। यो जुटि नै हाल्यो भने समय नपुग्दै पुन फुट्न सक्छ। यो पार्टिका यश किसिमका कृयाकलापले कार्यकर्ता अलपत्र परेका छन। तिनको पीडा छुटै छ।

    0
    0
    Share

  • Avas Upadhyay लेख्नुहुन्छ    |   २०७५ असार २६ गते १७:१६

    राप्रपाका नेता कहाँ चिप्लिए?
    Panchayat ka deherai leaders Nepali Congress tira lage, kohi politics ma inactive xan. Baki raheka NETA VANAUDA haru ko yastai para ho vane ek deen RPP na ek jana pani karyakarta hune xaenan hai Bartaula Ji.

    0
    0
    Share

यसमा तपाइको मत




फेसबुकबाट तपाईको प्रतिक्रिया

Also you may like this