बन्दुक पड्कदैन
कलम गोली छाड्छ
सैतान तर्सन्छ
मृत्युको सूचना पाएपछि ।
न्याय, समानता र मुक्तिको गीत लेख्ने
मेरो कलम
विभेद र असमानताका किल्ला भत्काउँदै
आवाज विहीनहरुको आवाज मुखरित पार्छ ।
दु:खका आँसु बगिरहेछन आँखाबाट
आँसु विद्रोहको नदी बन्न सक्छ
अभावले जेलिएका छन् मान्छेहरु
बेरोजगार हातहरु उठाउ
मुठ्ठी कस
लगाउ स्वतन्त्रताको नारा
तिम्रो एकताले अंहकारको सत्ता ढल्न सक्छ ।
असमानताका खोलाहरु बगिरहेछन्
तर जङ्घार
नकमाउ तिघ्रा
समानताका भर्याङहरु उक्लदै
क्रान्तिको गीत गाउनु छ
तिमी त्यस्तो योद्धा हौ
तिमीले लड्नु पर्ने छ अपराजित युद्ध
ताप्नु पर्नेछ मुक्तिको घाम ।
मेरो कलम
अपहरित विश्वास फर्काउँछु भन्छ
मृत घोषित आशा व्युताई
टुटेको अस्था जोडेर
कुशासनको घोडाको लगाम तान्दै
कोर्रा हान्छ
अनि चढ्छ सुशासनको घोडा ।
मेरो कलम
लाल अक्षरमा कुँदछ शहीदहरुको गाथा
युग मरेर जाला
मर्ने छैनन् शहीदहरु
शहीदकै बलिदानी त हो रक्तरंजित झण्डा
जसलाई हामी उठाइ रहेछौ
अनि गाई रहेछौ गीत ।
मेरो कलम
रुक्ने छैन यात्रा
लेख्ने छैन सामन्तको कथा
मेरो कलम
मेरो औजार हो
अक्सर कविता लेख्छ
अक्सर कथा लेख्छ ।
तानाशाह क्रुर भएपछि
तानाशाहकै विरुद्ध
युद्ध मोर्चामा तैनाथ भै
पडकन्छ बारुद जस्तै
छाद्छ रातो रगत
लेख्छ वीरताको कथा
जहाँ शहीदहरु हाँसिरहेका हुन्छन्
मृत्युलाई पचाएर ।
~सुन्दरहरैंचा –६, दुलारी, मोरङ
यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?
खुसी
दुःखी
अचम्मित
उत्साहित
आक्रोशित
प्रतिक्रिया
Hot Properties
Insert%20Rename%20Macros.jpeg "House for Sale in Imadol")
प्रतिक्रिया 4