News Summary
Generated by OK AI. Editorially reviewed.- रेडियो कार्यक्रम ‘श्रुति सम्बेग’ मार्फत चर्चित प्रस्तोता अच्युत घिमिरेले आफ्नो स्पष्ट र भावपूर्ण आवाजद्वारा नेपाली साहित्यलाई आम श्रोतासम्म पुर्याउन महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेका छन्।
- सञ्चार माध्यमहरूले झुटा समाचारलाई सत्यका रूपमा प्रस्तुत गरेको र पत्रकारिताले आफ्नो अस्तित्व गुमाउँदै गएकोमा उनले चिन्ता व्यक्त गरे।
- आगामी पुस्तालाई जतिसुकै नयाँ प्रविधि र आविष्कार भए पनि शारीरिक परिश्रम गर्न र मानिस भएर बाँच्न उनले सुझाव दिए।
सायद अच्युत घिमिरेलाई धेरैले वास्तविक नामले भन्दा पनि आवाजले चिन्छन् । स्पष्ट, भावपूर्ण र आकर्षक आवाज नै उनको पहिचान हो । आफ्नो आवाजमार्फत नेपाली साहित्यलाई आम श्रोतासम्म पुर्याउन उनले महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेका छन् ।
कुनै समय लामो समयसम्म रेडियोमा श्रुति सम्बेग कार्यक्रम चलाएका उनी आजकल डिजिटल मिडियममा सिफ्ट भएका छन् । अहिले युट्युबमार्फत उनले उपन्यास, कथा संग्रह वाचन गर्ने गरेका छन् । यसबाहेक बुलबुल नामको गजल तथा कविता कार्यक्रम र एकल कविता वाचन कार्यक्रममार्फत पनि उनी निकै लोकप्रिय छन् ।
यस पटक अनलाइनखबरले उनैसँग दिलै खोलेर कुराकानी गरेको छ ।
१.हिजोआज
पछिल्लो समय के कुराले वा कुन समाचारले खुसी हुनुभयो ?
प्रधानमन्त्रीले युरोपियन युनियनका राष्ट्रहरूका राजदूतसँग संयुक्त भेटवार्ता गरेको समाचारले ।
दिक्क बनाएको कुरा ?
झुटा समाचारलाई सत्य नै हो जसरी धेरै मिडियाले प्रकाशन, प्रसारण गर्दा अनि तिनको पर्दाफास भइसकेपछि पनि आफैँ असहम बनेर खण्डन गरेको देखेर ।
अचेल सबैभन्दा रोचक लागेको विषय वा व्यक्ति ?
व्यक्ति धेरै छन् । संसदको विषय खूब रोचक लागेको छ अचेल ।
नेपाली समाजको सबैभन्दा राम्रो र नराम्रो पक्ष के लाग्छ ?
सबैभन्दा नराम्रो लागेको पक्ष सधैं झगडा, अविश्वास र मारपिट । राम्रो लागेको पक्ष, अन्त्यमा हुने गरेको त्यही समाजको सहमति, अझ मध्यस्थता बिना नै हुने सहमति ।

पत्रपत्रिका र अनलाइन कत्तिको हेर्नुहुन्छ ? पत्रकारिता तपाईंलाई कस्तो लाग्छ ?
पत्रपत्रिका त म खूब हेर्छु । पत्रकारिताले आफ्नो अस्तित्व बिगार्दै गएको महसुस हुन्छ । पत्रकारिताका लागि राजनीति, प्रहरी, सेना, सत्ता जस्ता सबै कुरा सामान्य हुनुपर्ने । तर अचेलको पत्रकारिता चाहिँ सामान्य भएर तिनको पछिपछि लागेको देख्छु । पत्रकारिताले समाज डोर्याए हुन्थ्यो जस्तो लाग्छ तर समाजले, व्यक्तिले पत्रकारितालाई डाहोर्याइरहेको देखिन्छ ।
इतिहासमा फर्किएर आफूले गरेको कुनै काम फेरि गर्न पाए वा सुधार गर्न पाए कुन कामलाई सुधार गर्नुहुन्थ्यो ?
ठाउँ ठाउँबाट मिडियामा प्रत्यक्ष प्रसारण गर्ने काम ।
२.बाल्यकाल र किशोरावस्था
सानोमा सबैभन्दा बढी कुन खेल खेल्नुहुन्थ्यो ?
फुटबल खेलियो होला । तर त्यस्तो वर्णन नै गर्ने गरी धेरै खेलेको पनि हैन ।
साथीहरूले तपाईंका निकनेमहरू के–के राखिदिएका थिए ?
अच्युते, बुलबुल इत्यादि ।
तपाईंको कोहीसँग झगडा परेको थियो ?
अलिअलि त थियो होला तर त्यस्तो याद नै हुने गरी छैन ।
तपाईंको सेलिब्रेटी क्रस कोही थियो ?
खै याद छैन । सानोमा मलाई सरोज खनाल, बद्री अधिकारी, सुनिल शर्मा, निशा शर्माहरूको टेलिनाटक खुब मन पर्थ्यो ।
३.सिनेमा
पहिलोचोटी फिल्म हेर्दाको सम्झना कस्तो छ ?
चलचित्र कन्यादान हलमा हेरेको याद छ । नत्र नेपाल टेलिभिजनबाट प्रसारण हुने हिन्दी चलचित्रहरू हेरेको याद छ ।
कस्ता फिल्म हेर्न मन पर्छ ?
आर्ट मुभिज र अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्धहरू । मनोवैज्ञानिक विषयवस्तु भएको ।
साह्रै मन परेका फिल्म ?
अचेल त साउथ इन्डियन मूभिका टुक्राहरू मन पर्छन् । पहिले पहिले हेरेकामा हिन्दी सोले, लैजा मजनू, मुन्नाभाइ एमबीबीएस । अंग्रेजीमा होटेल रुवान्डा, पर्स्युट अफ ह्याप्पीनेस, पर्म्युम, टाइटानिक । नेपालीमा पछिल्ला चलचित्रहरू मन पर्छन् जस्तै दयाहाङ राईका सबै चलचित्र । नाटक क्षेत्रबाट आएका कलाकारहरूको चलचित्र धेरै मन पर्छन् ।

चर्चा सुनेका तर हेर्दा खासै नलागेका कुनै फिल्म छन् ?
छन् तर अहिले सम्झिन सकिनँ ।
हेर्ने फिल्म कसरी छान्नुहुन्छ ?
मेरो स्वभाव मिल्ने साथीहरूको रिफरबाट ।
नेपालमा कस्ता फिल्म धेरै बनुन् जस्तो लाग्छ ?
वास्तविक जीवन सिकाउने, समाजलाई सुधार गर्ने खालका । अभिमुखीकरण गराउन सक्ने क्षमताका चलचित्र बनून् जस्तो लाग्छ ।
४.पुस्तक
पुस्तकहरू कतिको पढ्नुहुन्छ ? पढ्का कस्तो खालका पढ्नुहुन्छ ?
एकताका खूब पढ्थेँ, अचेल पढ्ने समय नै पाउँदिन । पढ्दा चर्चामा रहेका वा केही सिक्न पाइने किताब मात्रै पढ्छु ।
मन परेका कुनै पुस्तक ?
धेरै छन् । जसमध्ये सदाबहार मन पर्ने किताब बीपीका सबै आख्यान, पारिजातका सबै आख्यान, भैरव अर्यालका हाँस्यव्यंग्य आदि ।
तपाईंका प्रिय लेखकहरू ?
बीपी, पारिजात, भैरव अर्याल, कृष्ण धराबासी र नयनराज पाण्डे । पछिल्लो पुस्तामा जिएस पौडेल र केशवराज ज्ञवाली ।
एक दिन बिताउन पाए कुन जीवित वा मृत लेखक वा कुनै पात्रसँग बिताउनुहुन्थ्यो ?
त्यस्तो धेरै छन् । तर एकै दिन मात्र पाउने हो भने म सुम्निमाकी विदुषी पात्र पुलोमासँग दिन बिताउँथेँ ।
नेपालमा के–कस्तो विषयमा धेरै पुस्तक लेखिनुपर्छ ?
पढिसकेर तीसौँ वर्ष मगजमा बसिरहने कथा वा पात्रलाई स्थापना गर्ने विषयवस्तुको पुस्तक लेखिउन् जस्तो लाग्छ । पढेपछि ती पात्रबाट आफूले धेरै कुरा सिक्न सकियोस् ।
५.घुमफिर र सोख
घुमफिर गर्न कत्तिको रुचाउनुहुन्छ ?
एकदम मनपर्छ
सबभन्दा धेरै गएको र जान मन भएको ठाउँ ?
सबैभन्दा धेरै गएको दुबई । जान मन भएको ठाउँ माल्दिभ्स ।
सबैभन्दा मन परेको ठाउँ वा यात्रा ?
बाँकेको कोहलपुर यात्रा सबैभन्दा मन परेको हो मेरो ।
गीत कत्तिको सन्नुहुन्छ ? सबैभन्दा मन परेका गायक ?
सुन्छु । शास्त्रीय धारका आधुनिक गीत बढी मनपर्छ । दीप श्रेष्ठ, दीपक खरेल, अरुणा लामा आदि ।
आजभोलि कस्ता गीत, कसको गीत सुनिरहनुभएको छ ?
सुजन चापागाईँ ।
के कुराको विशेष सोख छ ?
घुम्न र पढ्न ।
खानाको कत्तिको सोखिन हुनुहुन्छ ? मनपर्ने परिकार ?
खानेकुरा जे भए पनि चल्छ ।
किनमेल गर्न कति रुचाउनुहुन्छ ?
एकदम कम ।
के-कस्ता किनमेलका लागि बजार जानुहुन्छ ?
नभई नहुने आफ्ना लुगा किन्नुपरे मात्रै ।
आफ्नो लुगाफाटो आफैँ किन्नुहुन्छ कि अरूले किनिदिन्छन् ?
आफैँ किन्छु ।
अहिलेसम्म किन्नुभएको सबैभन्दा महँगो वस्तु अथवा खर्च गरेको सेवा ?
म सामान्य मध्यम वर्गीय सामान किन्छु । त्यसैले त्यस्तो महंगो केही किनेको याद छैन ।
६.राजनीति
नेपालको राजनीति कस्तो लाग्छ ?
नेपाली समाजलाई जुधाउने एउटा सुत्र जस्तो लाग्छ ।
हाम्रो राजनीतिको मुख्य समस्या के देख्नुहुन्छ ?
सुरुबाटै हाम्रो राजनीति अमेरिका कि रुस भनेर आयो । कि काँग्रेस कि कम्युनिस्ट । देश सुहाउँदो भएन र ठूला देशका सिको मात्रै गरे अगुवाहरूले । झुठ देखाउने, सपना बेच्ने तर यथार्थको धरातलमा कहिल्यै नउतार्ने ।

१० प्रतिशत मानिसले पनि कांग्रेस कम्युनिस्टको सिद्धान्त बुझेर राजनीति गरेको जस्तो लाग्दैन मलाई । मै जान्ने, मैले भनेको मान्नैपर्छ भन्ने अभिमान अनि यो देशको जिम्मा लिन पाए जेट विमान जसरी उडाइदिन्थेँ भन्ने खोक्रो आदर्श मात्रै देखिन्छ नेपाली राजनीतिमा ।
नेताहरूको एउटा गुण वा चरित्र सुधार्न मिल्ने भए के सुर्धानुहुन्थ्यो ?
म पृथ्वीको मानिस हुँ । बढीमा म बाँच्ने ८० वर्ष हो । हजारौँ वर्षदेखि म नहुँदा पनि यो देश चलेको थियो, म मरेपछि पनि यो देश चलिरहन्छ । म भन्दा जान्ने धेरै छन् यही देशमा, म त एउटा सामान्य कण हुँ भन्ने भावना जागृत गराउँथेँ ।
मनपरेका वा प्रभाव पारेका नेता/राजनीतिज्ञ ?
सार्वजनिक जीवन पढेको आधारमा बीपी, मनमोहन अधिकारी, पुष्पलाल, गणेशमान र कृष्णप्रसाद भट्टराई । अचेलका मिडियामा आफैँले देखे र बुझे अनुसार गगन थापा, डा. सुरेन्द्र पाण्डे, सुशीला कार्की र रवि लामिछाने । तर, यी सबैका सबै गुण मन परेको भने हैन ।
मानौं तपाईं प्रधानमन्त्री हुनुभयो, सबभन्दा पहिला के काम गर्नुहुन्थ्यो ?
कति गर्न सकिन्छ भन्ने कुरा हो । सबैभन्दा पहिले त भ्रष्टाचारमुक्त प्रशासन नै बनाउनुपर्ने होला ।
सामाजिक सञ्जाल र डिजिटल डिभाइस
कुन ब्रान्डको मोबाइल चलाइरहनु भएको छ ?
वान प्लस
दिनको कति घन्टा मोबाइल र संजालमा बिताउनुहुन्छ ? बढी चलाउने कुन ?
३ घण्टा त चलाउँछु होला । सबैभन्दा धेरै फेसबुक । मेरो काम पनि यसमा हुने हुनाले र समाचार पनि म यतैबाट हेर्छु ।
बिहान उठ्नासाथ र राति सुत्नेबेला फोन हेर्ने बानी छ कि छैन ?
छ
संजालको राम्रो र नराम्रो पक्ष के लाग्छ ?
राम्रो त सुसुचित बनाउँछ, धेरैसँग जोड्छ । नराम्रोमा लत बसाउँछ अनि फेक कुरा बढी आउँछन् ।
फलोअर्स, लाइक, कमेन्ट, भ्युजले तपाईंलाई केकति प्रभाव पार्छ ?
मानिसको स्वभाव नै लोभी हुन्छ । मलाई पनि लोभ लाग्छ यी कुरामा । तर म प्राकृतिक तवरले जोडिएका फलोअर्सलाई मात्रै विश्वास गर्छु ।
एआई टुलहरू कतिको चलाइरहनुभएको छ ? बढी कुन चलाउनुहुन्छ ?
धेरै चलाउँदिन । अलिअलि च्याटजिपीटी हो ।
सामाजिक सञ्जालले अभिव्यक्ति स्वतन्त्रता र वैकल्पिक सूचना संजालको काम बढी गरेको छ कि गलत सूचना बढी फैलाउने काम गरेको छ ?
सायद अहिले त गलत सूचना बढी फैलाउने काम गरिरहेको छ ।
सामाजिक सञ्जालले किताब र पत्रपत्रिकालाई विस्थापित गरिरहेको छ वा गर्नेछ भन्ने गरिन्छ । त्यस्तो लाग्छ ?
विस्थापित नै त नभनौं । मानिसहरूलाई पढ्ने रुचि कम भएको छ ।
७.रोचक तथ्य
पुन: जन्म हुने भए अब के बन्न मन छ ?
चरा
तनाव, दबाबहरू कसरी कम गर्नुहुन्छ ?
एक्लै बसेर । धेरै सोचेर ।
तपाईलाई के को सुगन्ध सबैभन्दा मनपर्छ ?
रातकी रानी (हसना) फूलको ।
अहिलेसम्म तपाईंले पाउनुभएको राम्रो सुझाव ?
मलाई आजसम्म सबैले राम्रै सुझाव दिएका छन् । गलत नगर्नू, सधैं राम्रो गर्नू ।
आउँदो पुस्तालाई सोचेर आजको पुस्ताले नगरी नहुने काम के हो ?
जति पुस्ता बिते पनि जति आरामदायी आविष्कार भए पनि हामी बाँच्दा मानिस भएर बाँच्नुपर्छ । त्यसैले मेसिनको सम्मान गरौं तर काम चाहिँ गर्नैपर्छ । अझ शारीरिक परिश्रमको काम गरौँ । यो कहिल्यै नछोडौँ ।
दिलै खोलेर अनलाइनखबरको साप्ताहिक कुराकानी श्रृंखला हो । यसमा हामी विभिन्न विषयमा अझ नजिक हुने गरी कुराकानी गर्छौं ।
प्रतिक्रिया 4