बिहीबार, ४ माघ, २०७४
OnlineKhabar.com

काठमाडौंका ट्राफिक प्रहरीः कसैको खुट्टो भाँचियो, कसैलाई क्यान्सर

सर्वेन्द्र खनालले यसरी गर्दैछन् सुधार प्रयास

विश्वमणि सुवेदी

मापसे गरेर आफ्नै अगाडिबाट भाग्न लागेका अटेरी चालकलाई रोक्न खोज्दा खुट्टा भाँचिएर ट्राफिक प्रहरी घाइते भए । यस्तै-यस्तै घटनामा परेका ८ जना ट्राफिक प्रहरीहरु यतिबेला न्युरो, बीएण्डबी र अर्थोपेडिक अस्पतालमा उपचार गराइरहेका छन् । मापसे गरेका मोटरसाइकल चालकले गरेको दुर्व्यवहारका कारण घाइते भएर अर्का एकजना ट्राफिक अस्पतालमा भर्ना भएका छन् ।

रक्सी अरुले पिउँछन्, तिनको मुख सुँघ्दै चिसो सडकमा रातभर ड्युटी गर्नुपर्ने बाध्यता छ ट्राफिक प्रहरीलाई । जँड्याहाहरु परैबाट भाग्छन् । तर, तिनको बाटो कुर्दै शून्य डिग्रीको चिसोमा रातको १२ बजाउनुपपर्छ जवानहरुले ।

काठमाडौं ट्राफिकमा पोस्टिङ भएपछि सडकमा व्यहोर्ने तनावकै कारण उच्च रक्तचापका कारण १६ जना ट्राफिक प्रहरीहरु रगत पातलो बनाउने ट्याब्लेट खाएर काममा जान थालेका छन् ।

काठमाडौंको धुँवाले एकजना ट्राफिकलाई क्यान्सर भएको छ । उनी भक्तपुरमा उपचार गराइरहेका छन् । ठाडो लाइन ड्युटीमा बसेकै कारण नशा च्यापिने, ढाड सड्किने, र श्वासप्रश्वासको समस्या आएर तीनजना ट्राफिक ड्युटीमा जान सकेका छैनन् ।

एकजना ट्राफिक प्रहरी मृगौलाको अपरेशन गरेर ब्यारेकमा थन्किएका छन् ।

विरामी परेका ट्राफिकलाई उपचार खर्च दिने व्यवस्था नेपाल प्रहरीले गरेको छैन । तर, २२ जना प्रहरी ड्युटीकै क्रममा, अर्थात् कर्तव्य पालनाका सिलसिलामा अस्पतालमा छन् ।

भीआइपीले झनै सास्ती दिन्छन्

बिहान ७ देखि ११ बजेसम्मको पहिलो पिकआवरको ड्युटी र अपराह्न ३ देखि ६ बजेसम्मको दोस्रो पिकआवर ड्युटी निकै कठिन छ । चिसो, धुँवा, धुलो र गाडी चलाउने मानिसका बचनहरु कति खानुपर्छ, ठेगान छैन । त्यसमाथि ‘ठाडो लाइन’ भनिने माइतीघरदेखि जय नेपाल हलसम्मको सवारी चाप, भीआइपीहरुलाई एकछिन पनि जाममा पार्न नहुने चुनौति छ ।

अर्थात्, प्रधानमन्त्री, प्रधानन्यायाधीश, उपप्रधानमन्त्रीहरु, मन्त्रीहरुलाई ट्राफिक जाम लाग्दैन । यी भीआइपीलाई जाममुक्त बनाउन एकातर्फबाट गाडीहरु छोडेको छोड्यै गर्नुपर्ने हुन्छ । अर्कातर्फ लामो समयको जाममा परेका सर्वसाधारण रिसले चुर हुने । निषेधित भनेर के गर्नु, सबैले एकैचोटि ट्ँयार-ट्ँयार पारेर हर्न बजाएपछि कारवाही गर्नु कसलाई ? सेटमा ट्राफिक कन्ट्रोलले गाली गर्छ- ‘क्या हो यो ? हर्न बजेको छ, कारवाही किन भएन भनेर यहाँ कम्प्लेन आइसक्यो ।’

अस्तव्यस्त राजधानी

समाचार कस्तो पनि लेख्नुपर्ने दिन आयो भने, एउटा देशको राजधानी शहरमा ट्राफिक लाइट बल्न थाल्यो ! विदेशीले सुन्दा के भन्लान् ? तर, काठमाडौंको वास्तविकता हो यो ।

काठमाडौंका सडकमा ०३८-०३९ सालदेखि ट्राफिक लाइट राखिएका छन् । तर, १२ वर्ष भयो, ती बत्ति बल्न छाडेका । अहिले फेरि ती ट्राफिक लाइट बाल्ने कोसिसमा छन्, ट्राफिकका डीआइजी सर्वेन्द्र खनाल ।

काठमाडौं महानगरपालिकाले बिगि्रएका ट्राफिक लाइट बनाइदिने भनेर थालेको यो काम सफल भएको छैन । तर, बल्दै नबल्ने लाइटहरु पल्याकपुलक गर्नसम्म थालेका छन् ।

सरकारले काठमाडौंमा कोरिडोरको बाटो खोल्ने क्रममा कतै पिच गरिसक्यो, कतै बाँकी छ । धोविखोला कोरिडोरमात्र बन्यो भने पनि काठमाडौंको ३० प्रतिशत ट्राफिक जाम हल हुन्छ । तर, सम्बन्धित निकाय र ठेकेदारहरु यो काम जति ढिलो गर्न पायो, त्यति नै पैसा कमाउने पाइएला भनेर आलटाल गर्दैछन् ।

डीआइजी सर्वेन्द्रको सुधार प्रयास

काठमाडौंको ट्राफिकलाई कमाण्ड गरिरहेका डीआइजी हुन्, सर्वेन्द्र खनाल । विद्यमान प्रहरी ऐनअनुसार अबको तीन महिनापछि नेपाल प्रहरीको नेतृत्व फेरिँदा आइजीपी बन्ने दौडमा सहभागी डीआइजीमध्ये उनी एक हुन् ।

खनाल बिहान उठेदेखि राति सुत्नेबेलासम्म सडकका समस्यासँग जुधिरहेका छन् ।

रामशाहपथस्थित ट्राफिक महाशाखामा पत्रकार पुग्दा खनाल कार्यकक्षमा नभएर मापसेको पैसा तिर्ने ठाउँमा उभिएर मापसे चालकको अनुहार नियाल्दै थिए । उनले भने, ‘यिनै महानुभावले हो, राति सुत्न दिँदैनन् । हामी यस्ताको गार्ड हुनुपरेको छ ।’

दुई साताअघि ट्राफिक प्रहरी चढेको एउटा डोजर थापागाउँ, हनुमानथान जोड्ने धोवीखोल पुलपुनि बाटो सम्याउँदै थियो । त्यही दिन रातो पुलमा पनि ट्राफिक आफैँले पुलमुनिबाट गाडी पास गराउन डोजर लगाइरहेको थियो ।

काठमाडौंमा चल्ने सार्वजनिक यातायातमा सवार यात्रुहरु पैसा तिरेर दैनिक उडुस र उपियाँको टोकाइ खाइरहेका छन् । गन्हाउने सिटमा बस्छन् । ट्राफिकको एउटा टोलीले केही समयअघि ती यातायात व्यवसायीलाई बोलाएर भन्यो, ‘कम्तिमा गाडी त सफा राख्नुस् ।’ फलतः ट्राफिककै निगरानीमा काठमाडौंमा चल्ने सावर्जनिक यातायातले सरसफाई गर्न थाले ।

अफिस टाइम सुरु भएपछि भद्रकाली, सुन्धारातिर लडाइँ लडेजस्तै हुन्छ, माइक्रो चढ्ने यात्रुहरुको अवस्था । तर, आजकल त्यस्तो छैन । कारण हो- ट्राफिकले लाइन लागेर गाडी चढ्ने नियम बनाइदियो ।

यसरी ट्राफिक लाइट बाल्नुपर्ने, कोरिडोरको बाटो सम्याउनुपर्ने, उडुस र उपियाँमुक्त सार्वजनिक यातायात बनाउनुपर्ने र लाइन लगाएर यात्रुलाई गाडी चलाउनुपर्नेजस्ता काम ट्राफिक प्रहरीका परिभाषित जिम्मेवारीभित्र पर्दैनन् । ती कुराको व्यवस्थापन गर्नुपर्ने निकाय अरु नै छन् ।

तर, जिम्मेवार निकायहरुले आ-आफ्नो काम नगरिदिँदा त्यसबाट उत्पन्न हुने सबै समस्यासँग ट्राफिक प्रहरी गाँसिनुपर्छ । बाटो कहिले मेलम्ची खानेपानीले खन्छ, कहिले विद्युत प्राधिकरणले त कहिले महानगरपालिकाले ।

बाटो जसले खने पनि समस्या आउँछ, ट्राफिक जामको । आजकल काठमाडौंमा देख्न सकिन्छ, ट्राफिक प्रहरी आफैं बेल्चा बोकेर बाटो सम्याइरहेका हुन्छन् ।

ट्राफिकका कष्टका कथा अनेक छन् । ‘जागिर पुलिसमा खाएको, हेडक्वार्टर नै हाम्रा लागि सबभन्दा ठूलो निकाय हो । तर, त्यतिले सुख पाइँदैन ।’ डीआइजी खनालका अनुसार कुरा के रहेछ भने, प्रहरी गृह मन्त्रालय मातहत भए पनि ट्राफिकले यातायात, वातावरण र बाणिज्य मन्त्रालय र त्यसमातहतका निकायसँग निकटता राख्नु जरुरी छ ।

साह्रै थेत्तरा छन्, नेपालका निजामति कर्मचारी । एकथोक भन्यो, अर्कैथोक गर्नेखालका । सर्वेन्द्रलाई तिनीहरुको चालढालले झगडिया बनाइसक्यो । ‘गयो, राम्रै मुखले कुरा गर्‍यो । हुन्छ-हुन्छ भन्छन् । तर, केही गर्दैनन्’, उनी दुःख सुनाउँछन्, ‘त्यसपछि के ठान्याछौ तिमीले भनेर टेबुल ठोक्नुपर्छ, अनिमात्र टेरपुच्छर लगाउँछन् ।’

यस्तो गर्नुपरेको विषयचाहिँ सडक भत्काउने, तर नपुर्ने कुराका लागि रहेछ । ‘बाटो खनेर छाडिदिन्छन्’, सुनाउँदै गए, ‘ए बाबा, पुरिदेउन भनेर हामीले हात जोड्दा पनि मान्दैनन् । त्यसपछि नचर्किएर सुखै पाइँदैन ।’

वर्षामा हिलोसँग जुधेर गन्तव्यमा पुग्नु राजधानीवासीको दिनचर्या हुन्छ । वर्षाको पिच काम लाग्दैन । त्यसैले ढुंगा हालेर प्वालहरु टाल्दा अस्थायी समाधान निस्कन्छ । महानगरपालिकालाई भन्यो, ‘किन गर्ने ?’ भनेर पन्छिन्छ । अनि, सर्वेन्द्रले ट्राफिकलाई नै वषर्ामा खाल्डो पुर्न खटाए । ‘आफू नलागी त केही हुँदै नहुने’, उनले भने, ‘हामीले नगर्दा पनि हुन्छ । तर, सडकमा बिहानदेखि रातिसम्म अभिएर सिठ्ठी हामीले फुक्नुपर्छ । धुँवा, धुलो मानौँ हाम्रै लागि उडिरहेका हुन्छन् । वर्षेझरी र हिउँदको चिसो पनि ट्राफिककै पुर्पुरोमा । कम्तिमा बाटो सफा भए धुलो त खानुपर्दैन नि ।’

सर्वेन्द्र समय-समयमा सादा पोशाकमा शहर घुम्दा रहेछन् । देख्छन्, गाडीले बुङ्बुङ्ती धुँवा फ्याँकिरहेको छ । अगाडि सिसामा हेर्‍यो, प्रदूषणमुक्त संकेतका साथ हरियो स्टिकर टाँसिएको हुन्छ ।

रहरुसय रहेछ के भने, वातावरण मन्त्रालयदेखिकै सेटिङमा हरियो स्टिकर दिइँदोरहेछ । अघिल्लो नेतृत्वका ट्राफिक कमाण्डरहरुकै सिग्नलमा केही ट्राफिक पनि त्यसमा सामेल भएको देखेपछि आजकल प्रदूषण जाँचमा सकेसम्म आफै पुग्छन्, नभए पनि विश्वासिला अधिकृत खटाउन थालेका छन् ।

ट्राफिकले सार्वजनिक सवारी साधन देख्यो कि चिट काट्न थाल्ने क्रमलाई सर्वेन्द्रले ट्राफिकमा हाजिर भएकै दिनदेखि कम गराए । बाटो-बाटोमा चिट काटिएपछि ट्राफिक महाशाखा, बग्गीखानामा कारवाही गरिएका मानिसहरुको भिड, साँझको असन-इन्द्रचोकजस्तो । ‘चिट काट्ने हैन, नियम सिकाउने, चेतावनी दिने, गल्ती दोहोर्‍याएपछि बल्ल कारवाही गर्ने’, सर्वेन्द्रले हरेक रोलकालमा भन्ने गरेका छन् ।

मापसेजत्तिकै लेन अनुशासन उल्लंघन गर्नेलाई पनि क्लास लिनुपर्ने र धेरै जरिवाना तिर्नुपर्ने गरी कारवाही हुने गरेको छ ।
सर्वेन्द्रले लेन अनुशासनको कारवाहीको स्वरुपमा परिवर्तन गराए । पहिला दुई सय जरिवाना तिरेपछि लेन अनुशान गर्नेले मुक्ति पाउँथे । तर, अब पहिलोचोटि उल्लंघन गर्नेलाई पाँच सय रुपैयाँ र एक घन्टाको क्लास, दोस्रोचोटि उल्लंघन गर्नेलाई हजार रुपैयाँ जरिवाना, क्लास लिनुनपर्ने र तेस्रोचोटि वा सोभन्दा बढी उल्लंघन गर्नेलाई १५ सय जरिवाना, क्लास लिनुनपर्ने नियम लगाइदिए ।

सवारीमुक्त ठमेल

सर्वेन्द्रले चमत्कार गरिदिए, ठमेललाई सवारीमुक्त बनाएर । अहिले ठमेलको नरसिंह चोकमात्र सवारी मुक्त छ । उनलाई पहिला त्यहाँका व्यवसायीले नगर्न सुझाव दिए । तर, अत्यधिक सवारी चापका कारण शहरको मुख्य पर्यटकीय क्षेत्र अस्तव्यस्ता हुँदा त्यहाँको रौनक नै घटेपछि ‘पेलेरै’ सर्वेन्द्रले ठमेललाई सवारी मुक्त बनाए ।

आजकल कहिले होटल व्यवसायी, कहिले थान्का व्यवसायी त कहिले स्थानीयवासीले दिनैपिच्छेजस्तो दोसल्ला र खादा ओढाएर उनलाई सम्मान गर्न थालेका छन् ।

अब उनले न्युरोड, असन, इन्द्रचोक, पाटन दरबार स्वायरलगायतका पर्यटकीय तथा पुरातात्विक महत्वका स्थललाई सवारीमुक्त बनाउने योजना सुनाए । त्यसका लागि स्थानीय जनप्रतिनिधिको साथ चाहिने बताए ।

त्यसो त यसअघिका युनिटमा काम गरेबापत खादा, माला अझै ओढिरहेका छन् । अपराध महाशाखामा हुँदा उनले एसियन फुटबल कन्पिmडरेशन -एएफसी) ले हालै मलेसिया बोलाएर सम्मान गर्‍यो । अपराध महाशाखाको प्रमुख हुँदा फुटबल खेलमा प्रतिस्पर्धीसँग म्याच फिक्सिङ (मिलेमतो) गर्ने नेपाली टिमका कप्तान सागर थापासहितको टोलीलाई पक्राउ गरेपछि सर्वेन्द्र चर्चाको शिखरमा पुगेका थिए । त्यसैबापत हो, उनले मलेसियामा सम्मान पाएका ।

कतिपय काम गर्नुपर्ने अरु नै छन् । तर, अरुको मुख ताक्दा सडक यात्रु र ट्राफिकले निरन्तर दुःख पाए । यसकारण हो, सबै काममा सर्वेन्द्रले अग्रसरता देखाएको । स्कुल, कलेजका बसलाई अफिस टाइमभन्दा अगाडि नै बाटो खालि गराउनेदेखि सार्वजनिक यातायातमा उडुस, उपियाँ मुक्त गर्नेसम्मका काम वास्तवमा अरुको हो । तर, दुःखचाहिँ ट्राफिकको थाप्लोमा आउनाले अझै त्यस्ता कतिपय बेसरोकारका काम गर्नै बाँकी रहेको सुनाए ।

०४६ सालमा जागिर खाएदेखि सर्वेन्द्रले थुप्रै प्रहरी युनिटको कमाण्ड सम्हाले । इन्स्पेक्टर छँदै ट्राफिक पनि बसेका रहेछन् । त्यसबेला उनैले बग्गीखाना अगाडिको नेशनल टे्रडिङको आँगनमा ट्रायल दिने व्यवस्थाका लागि पहल गरेका रहेछन्, जहाँ आज पनि विहान-विहान लाइसेन्सका आवेदकहरु ट्रायल दिन पुग्छन् ।

प्रहरीका अरु युनिटमा काम गर्दा झगडिया र मुद्दा लिएर आउने, थुन्न र छोड्न सिफारिस बोक्नेसँग बढी भेट भयो । तर, ट्राफिकमा काम गर्दा बिनामुद्धाका थुपै पीडित उनले भेटे । ‘ड्युटी सडकमा छ । सडक सबैको हो । र, मान्छे पनि सबैखाले भेटिँदारहेछन्’, उनले सुनाए । यही पक्षलाई ‘रमाइलो’ का रुपमा चित्रण गर्छन् ।

टाउको दुःखेको दबाई नाइटोमा !

हिजोआज मापसे पनि उति कडा देखिँदैन । किन ? सर्वेन्द्रले भने, ‘टाउको दुख्दा नाइटोमा दबाई लगाएर हुँदैन ।’ अर्थात्, सोझा, फराकिला र घुम्ती भएको बाटो, जहाँ बढी दुर्घटना हुन्छ-मापसे चेकिङ त्यहाँ गर्ने ।

गल्ली-गल्लीबाट चोर समाए जसरी मापसे कारवाही गर्दा राजस्व त बढी उठ्ला, तर जनताले दःख धेरै पाए । कतिपय समुदायको सांस्कृति र संस्कार नै मदिरासँग जोडिएको हुन्छ । ‘बहुसांस्कृतिक देशमा ती कुरा पनि ख्याल गर्नुपरेको छ’, उनले भने ।

तर, मापसे गरिसकेपछि ट्राफिक चेकिङमा परिएला भनेर होसियारीपूर्वक भाग्दै-लुक्दै हिँड्ने चलन जो छ, त्यसलाई पनि कारवाहीकै रुपमा मान्दा हुने उनको तर्क छ ।

तर, मापसे गरेर अन्धाधुन्ध गाडी चलाउने, आफूभन्दा अरु असुरक्षित हुने स्थितिमा ट्राफिकले पिछा गरेरै समाउँछ ।

आइजीपी बन्ने सपना

सरकारले चैत २९ गतेभित्र नेपाल प्रहरीको २६ औं महानिरीक्षक नियुक्त गर्दैछ । उक्त पदका लागि प्रतिस्पर्धायोग्य मूलतः तीन डीआइजी छन्, सर्वेन्द्र, रमेश खरेल र पुष्कर कार्की । यिनीहरु क्रमशः एक, दुई र तीन नम्बरमा एसएसपीबाट डीआइजीमा बढुवा भएका हुन् ।

अहिलेका प्रहरी महानिरीक्षकसहित सबै अतिरिक्त महानिरीक्षक र धेरै संख्यामा नायव महानिरीक्षक -डीआइजी) चैत २९ मा ३० वर्षे सेवा हद लागेर अवकास हुँदैछन् । त्यसपछि ०७६ चैतसम्मका लागि प्रहरीको कमाण्ड हाँक्ने जिम्मा ९० बेसिकका इन्स्पेक्टरहरुको काँधमा आउँदैछ । उनीहरु त्यही ब्याचमा भर्ना भएका हुन् । यसबारे जिज्ञासा राख्दा सर्वेन्द्रले धेरै केही भन्न चाहेनन् । भने, ‘हेर्दै जाऔँ ।’

२०७४ पुष २६ गते २०:११ मा प्रकाशित (२०७४ पुष २८ गते १२:३०मा अद्यावधिक गरिएको)

सम्बन्धित शीर्षकहरु

अनलाइनखबर सिधै एपबाट खोल्नुहोस् । एन्ड्रोइडका लागि यहाँ र आइफोनका लागि यहाँ क्लिक गर्नुहोस् । तपाईं हामीसंग फेसबुक, ट्वीटरयुट्युव मार्फत् पनि जोडिन सक्नुहुन्छ ।

मुख्य खबरहरु

१० प्रतिकृयाहरू प्राप्त
  • kusan sharma लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ पुष २६ गते १८:२३

    हाम्रो जस्तो अस्तव्यस्त र प्रदुसित सहरमा,

    ट्राफिक प्रहरीको duty गर्नु भनेको,

    ठुलै हिम्मतको कुरो हो,

    अर्को कुरो,

    प्रहरी महानिरिक्षकमा,

    रमेश खरेल(बामदेब गृह मन्त्री हुँदाको विवादको कारणले)को सम्भावना,

    कमै देखिन्छ है l

    3
    0
    Share

  • kamal लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ पुष २६ गते २०:३५

    साह्रै थेत्तरा छन्, नेपालका निजामति कर्मचारी । एकथोक भन्यो, अर्कैथोक गर्नेखालका । सर्वेन्द्रलाई तिनीहरुको चालढालले झगडिया बनाइसक्यो । ‘गयो, राम्रै मुखले कुरा गर्यो । हुन्छ-हुन्छ भन्छन् । तर, केही गर्दैनन्’, उनी दुःख सुनाउँछन्, ‘त्यसपछि के ठान्याछौ तिमीले भनेर टेबुल ठोक्नुपर्छ, अनिमात्र टेरपुच्छर लगाउँछन् ।’

    6
    0
    Share

  • Prakash Rai लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ पुष २६ गते २०:३९

    काठमाडौँ भित्र खटिने ट्राफिक प्रहरि प्रति मेरो सच्चा सम्मान छ l
    शनिबार बाहेक प्रत्येक दिन दुई बजे तिर म सातदोबाटो, ग्वार्को कोटेश्वोर हुँदै बाईकमा हिडेको हुन्छु l ति मध्ये सातदोबाटो ट्राफिक आईलेण्डमा उभिएर STOP र GO को बोर्ड देखाउने र वहाँलाई साहयता गर्ने अन्य तिन चारजना ट्राफिक प्रहरिलाई हेर्छु, बिना बिश्राम काम गरि रहेको हुन्छ, मानौ तिनीहरु मानिस होइन एउटा मिसिन हो, एउटा रोबट हो l बिहान ६:४० मा त्यो बाटो पास हुँदा पनि तिनै ट्राफिक प्रहरि कहिले सातदोबाटो र चापाँगाउँ दोबाटो बिचमा कि चापाँगाउँ दोबाटोबाट चापाँगाउँजाने धुलाम्मे गोरेटो (सडक भन्दा सडकको बेज्जत होला) सवारी चालक अनुमति पत्र जांच गर्दै गरेको हुन्छ l सवारी पास गराउने क्रममा केहि समय तल माथि पर्न साथ् चालकहरुले ति ट्राफिक प्रहरिलाई तथानाम गालि गरि रहेको सुन्छु l हामीले नै प्रयोग गर्ने सवारि आगमनलाई सरल बनाउने प्रयास गर्नु वहाँहरुको अपराध नै हो? नत्र किन होला हामि मध्ये कसैले वहाँहरुलाई त्यसरी गालि गर्छन?
    धन्न नेपाली प्रहरिले हल्दारको फिता पनि काँधमा भिर्ने बनाएर सडकमा खटिजाने प्रहरिको थोरै भए पनि राहत गर्यो l नत्र त पाखुरामा भिर्दा झरेको झरेको गर्ने र मिलाउने समय सम्म नभएको पनि मैले देखेको छु, कमेजमा नझारने गरि कमेजमा सिलायो ईरान गर्न अफ्ठेरो l यासरिनै जुत्ता र टोपी पनि सजिलो पारि दिए ति राष्ट्र सेवकहरुको उपकर हुने थियो l
    थोरै साधन श्रोत बावजुत पनि धेरै काम गर्ने नेपाल प्रहरि र उनैको मातहतमा खटिजाने सम्पूर्ण ट्राफिक प्रहरिलाई “सलाम” l

    9
    0
    Share

  • बिजय कुमार श्रेष्ठ (बझाङ्ग) लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ पुष २६ गते २०:४८

    नेपालको धुले सडक , प्रदुषण युक्त सवारी साधन (जति धुवाँ फाले पनि यातायात कार्यालयबाट प्रदुषण-मुक्त स्टिकर दिइन्छ), ट्राफिक प्रहरी नभएको सडकमा र अन्यन्त्र समेत ट्राफिक नियम उल्लंघन गर्ने सवारी चालकको कुलत, मापसे, मौका हेरेर हतियार बिहिन ट्राफिक प्रहरी माथी नै सवारी चालकहरुले गर्ने हाँतपात, समन्वयको अभावका कारण सडक, ढल, टेलीकम, बिद्यत प्राधिकरण र मेलम्चीले पालैपालो सडक खन्ने कृयाकलापका कारण ट्राफिक प्रहरीको ड्युटी साह्रै अप्ठ्यारोमा छ । यस्तो अवस्थामा समेत ट्राफिक प्रहरीले जुन सेवा वा ड्युटी गरीरहेको छ, त्यो चाही धन्यवादको अनिवार्य हकदार सावित भएको छ ।

    3
    0
    Share

  • Khamma Singh Darlami लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ पुष २६ गते २१:५३

    Please introduce system supported by technology such as computer, speed camera, CC Camera, GPS, sensor camera and traffic expert, than you will have good result with healthy traffic police

    0
    0
    Share

  • Khamma Singh Darlami लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ पुष २६ गते २१:५४

    Please introduce system supported by technology such as computer, speed camera, CC Camera, GPS, sensor camera and traffic expert, than you will have good results with healthy traffic police

    2
    0
    Share

  • kriparam लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ पुष २७ गते १:०६

    अति नै सान्दर्भिक रिपोर्ट !

    ट्राफिक प्रहरी लाइ क्यान्सर हुनु को कारण सवारी साधन को धुवाँ/प्रदुषण हो ! कतिलाई पछी त्यो रोगले सताउने सम्भावना छ ! प्रदुषण लाइ नियन्त्रण गर्न सकिन्छ

    जसरि हर्न बजाउन रोकियो!! धुवाँ-प्रदुषण कडाइका साथ् बिकशित मुलुक मा झैं नियन्त्रण गरेमा वहा हरु सहित सबैलाई ठुलो फाइदा पुग्ने थियो !

    हामि सबै धुवाँ-प्रदुषण रोक्न एक-जुट हौँ !

    “सर्वेन्द्र समय-समयमा सादा पोशाकमा शहर घुम्दा रहेछन् । देख्छन्, गाडीले बुङ्बुङ्ती धुँवा फ्याँकिरहेको छ । अगाडि सिसामा हेर्‍यो, प्रदूषणमुक्त संकेतका साथ हरियो स्टिकर टाँसिएको हुन्छ” ।

    0
    0
    Share

  • चेम्जोंग लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ पुष २७ गते ९:३६

    एक थोपा पनि रक्सि खान दिदैन त्यसैले पनि हो ! कति प्रतिशत मपसे गर्ने भन्ने स्पस्ट हुनुपर्छ , अति बन्देज भए पछी जड्याहरुले जोसमा हान्दिन्छन नी उनीहरुको होस् त हुन्न ! माथिल्लो तहको अपरिपक्व निर्णयले तल्लो तहको कर्मचारीको ज्यान जोखिममा ! यति भन्दा भन्दै मापसे गरेर हाक्नोस भन्ने हैन तर त्यसको नियन्त्रणमा अलि सोच परिवर्तन गर्नु पर्यो ! अरु देशले गरेको कदमहरु पनि त हेर्नु पर्यो ! अर्को मुख्य कुरो त प्रबिधि हो – खाली सधै हात हलाउन कर्मचारी राखेर भएन अरु देशले जस्तो सीसी क्यामेरा जडान गरि सडकमा ट्राफिक प्रहरी गाडी गाडीमा नियन्त्रण गर्न राख्नु पर्यो ! बिभिन्न ठाउमा अस्थाई संकेत राखेर गाडी कुदाउने असहज भएको छ , कुनै बेला राखिन्छ कुनै बेला घुमाउन हुन्न भनेर संकेत राखिदिन्छ अनि कहाँ बाट घुमाउने केहि लेखिएको हुन्न , अनि दाइने घुम्नु पर्यो भने अलि पर गएर घुम्न लगाइन्छ जहा घुम्नलाइ संरचना नै छैन. डिल्लीबजारबाट रामशाहपथ तिर देब्रे घुम्दा कहिले रोकिन्छ, माइतीघरको बीचको बाटो कहिले सिधै जान दिइन्छ कैले रोकिन्छ यी सबै स्थायी हुनुपर्यो ! नियम नै सबै अस्थाई छन् , लाइन लगाएर गाडी चढ्ने चढाउने भन्ने १० क्लासको बिद्यार्थी सम्म को लागि ठिक छ ! त्यसको लागि त प्रबिधियुक्त स्टेशनहरु हुनु पर्यो ! हिड्ने पैदल यात्री हरु ओभरहेड छोडेर बाटो काटिरहेको हुन्छ ! उनीहरुलाई चाही कारवाही छैन ! सधै ट्राफिकले धुलो धुवामा बसेर हात हलाए पछि बिरामी अवस्य भइन्छ ! यसको लागि आधारभूत आवश्यकता परिपूर्ति तिर जानु पर्यो ! मापसे गरेर गल्ति गरे सिसि क्यामेराले खिच्ने अवस्था राम्रो बनाउनु पर्यो ! यति भयो भने कसरी नियम उल्लङ्घन होला ! लु हामी पनि हेरुंग त ?!

    0
    0
    Share

  • sharada prasad dhakal लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ पुष २७ गते १३:५५

    हाम्रा देशका नेताहरु नै सबैभन्दा बेबकुफ भएर देशका सबै क्षेत्र तहस नहस भएका छन् / कसैले राम्रो काम गर्न लाग्योकि खेदो खन्छन /निजामती कर्मचारी त जहाँ घिउ लाग्छ त्यसैको काम गर्छन / सरकारी निकायका प्रहरीले घुस दिएर सार्बजनिक काम गराउने कुरो भएन , घ्यू नलाग्ने भएपछी काम के हुन्छ / कर्मचारी प्रसासन भित्र गुट बन्दि छ , कुनै यो पार्टी , कुनै त्यो पार्टी / नेतालाई रिझाएर जागिर खाएको होला / नेताको सोझो गर्ने पर्नेहोला / नेताको आडमा कसैलाई टेरदै टेरदैनन् /

    0
    0
    Share

  • भूमिनन्द अर्याल लेख्नुहुन्छ    |   २०७४ माघ ३ गते ८:४६

    सुधारका लागि आफै बाट सुरुवात गर्ने गर्ने हो, जति सकिन्छ गर्दै जने हो ।
    यहि हो सकारात्मक सोछ भनेको । अगाडि बड्नोस डिआइजि साप, हामी जनता तपाइको पछि लाग्ने छौ ।

    0
    0
    Share

यसमा तपाइको मत




फेसबुकबाट तपाईको प्रतिक्रिया

Also you may like this