मुर्दा घडीहरू, अब त चल्न सुरु गर —
धेरै अबेरसम्म तिमीहरू निदाइरहयौ
यो घरका हाडखोरहरू भित्र।
बिहानलाइ हाजिर हुन देऊ,
प्रकाशको धार बनेर
झ्यालका ती चरहरुबाट –
भित्र पसेर चिमोट तिनीहरुलाई
जसले सूर्यको उज्यालो बिर्सिसकेका छन्।
जलेर देखाऊ, हे धैर्यवान आकाश,
सम्झनामा पनि आउन छोडेका
दिनहरूको पुरानो साक्षी,
जबसम्म यी थाकेका आँखाहरूले
ब्युँझिन सम्झिँदैनन्।
धेरै समय भयो –
घडीहरू चुपचाप चलिरहेको,
मानौ तिनका सुइहरू
हावाको एउटा घाउ वरिपरि
फन्को मारिरहेका छन् ।
अब एक नया सुरुआत गर—
नम्रतापूर्वक होइन,
तर सत्यको त्यो कठोर चमकका साथ।
हिजोका धुलोहरूलाई उड्न देऊ
र हावामा छरपस्ट हुन देऊ,
ताकि हृदयले सुन्न सकोस्
खुद आफ्नै मन्द ढुकढुकी।
अनि यदि कुनै छाया बाँकी रह्यो भने—
उपचारले पनि निको हुन नसकेको
कुनै मधुरो, पुरानो पीडा जस्तो —
समयले त्यसलाई,
दिनको लामो अनुहारमा लागेको
एउटा उज्यालो दागझैँ
नि:शब्द-
बोकेर अघि बढोस्।
यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?
खुसी
दुःखी
अचम्मित
उत्साहित
आक्रोशित
प्रतिक्रिया
Hot Properties
%20-%20Copy%20-%20Copy.jpg "House for Sale in Imadol")
प्रतिक्रिया 4