सुवर्ण अवसर !  सुवर्ण अवसर !  सुवर्ण अवसर !

जीवनले भोक पस्केपछि,

भोकबाट आफूलाई जोगाउन यहाँ थाल भर्नु छ।

जीवनले रोग दिएपछि बिकल्प दुई

जीवन चलाउनु वा मर्नुछ ।

बरू कपडा चहिँदैन जीवनले नङ्ग्याए पछि

यहाँ ‘श’बाट शिक्षा बिक्दैन,

यहाँ ‘स’बाट सिप बिक्दैन

यहाँ ‘श’ बाट शरीर बिक्दैछ

खरिद गर्न आउनेलाई  सुवर्ण अवसर!

कसले भन्यो अङ्ग साट्दैमा इज्जत लुटिन्छ ?

खानाका लागि माग्दै हिँड्दा गएको इज्जत, इज्जत होइन ?

पेटीमा सुत्दा सिरानी बनेका यी हात , के इज्जत ढाक्न जान्दछन ?

छाक टार्न नसके पछि ?

हो बेच्दैछु आफ्नो शरीर

मेरो शरीर बिक्रीमा छ ।

मेरो हो,  मेरै हो

छिनभरलाई अरू कसैलाई भाडामा दिने गरेको छु।

सोही भाडा उठाएर जीवन धान्ने गरेको छु।

कसैको जाङमा मेरो आङ दिँदा मेरो इज्जत घट्छ भने

महोदय , भो चाहिँदैन यो इज्जत ,

जो बस समाजका लागि

एउटा चिसो बर्को सरी भएर बसेको छ।

के बेच्नु मैले सिकाइदेऊ मलाई ?

कसरी बाँच्नु सिकाइदेऊ मलाई ?

खाना नपाई मेरो परिवार रोएको देख्दा मेरो इज्जत बढ्छ ?

 छानो नभए मेरो परिवार रोएको बेला, के मेरो इज्जत बढ्छ ?

 यौवन छाउन्जेल विक्री गरी मेरो शरीरलाई ,

यो समाजमा मेरो पनि अस्तित्व बनाउनु छ।

पैसालाई  सम्पन्नता  मान्ने यो समाजलाई

शरीर बेचेरै भएपनि सम्पन्न भै देखाउनु छ ।

जहाँ चुलो बाल्न म जल्नुपर्छ ,

छानो टाल्न म फाटिनुपर्छ ।

चार भित्ताभित्र म नाङ्गिँदा , मेरो समाज जङ्गिन्छ भने

मलाई सिकाइदेऊ,  म के बेचेर मेरो परिवार धानौँ ?

अनि सिकाइदेऊ, यो शरीरलाई मात्रै कसरी  इज्जत मानौँ ?

त्यसैले मौका नछुटाउनुस!

सुवर्ण अवसर ! सुवर्ण अवसर ! सुवर्ण अवसर ! 

जीवनले भोक पस्किएपछि भोकबाट आफूलाई जोगाउन

‘श’बाट शरीर बिक्दैछ खरिद गर्न आउनेलाई

सुवर्ण अवसर !