मलामीविहीन बेत्रावती : दाहसंस्कार गर्ने मान्छेसमेत छैनन्

१४ भदौ, नुवाकोट (बेत्रावती) । बेत्रावतीका विवश र विश्वास श्रेष्ठले बाढी आएको तेस्रो दिन घर नजिकै आमाको शव फेला पारे । ७२ वर्षीय बुबा र ६५ वर्षीय आमालाई बाढीले बगाएको खबर पाएपछि दुई दाजुभाइ बाढी आएको भोलिपल्ट ११ गते बेत्रावती पुगेका थिए ।

‘स्थानीयले आमाको शव देखेर खबर गरेपछि यहाँ आएका हौँ । तर शव झिक्न सकेका छैनौं,’ बेतावतीबाट २ घण्टामाथि केराघारीमा बास बसेका विवशले भने, ‘उद्धारको लागि प्रशासन आएको छैन । गाउँमा मान्छे छैनन् ।’

‘बेत्रावती पुग्ने बित्तिकै आमाको शव खोज्न घर भएतिर गएको तर लेदोले जान सकिएन । त्यसपछि केराघारी आएर बसेका हौँ,’ उनले भने ।

तेस्रो दिन बिहानै दाजुभाइ फेरि बेत्रावतीतर्फ लागे । त्यो दिन पनि शव झिक्न सकेनन् । ‘चौथो दिन १३ गते बिहान आमाको शव आफैंले झिक्यौं,’ उनले भने, ‘हिजो दाहसंस्कार गर्‍यौं । मन रोइरहेको छ । सुत्न सकेको छैन । हिम्मत आएको छैन,’ विवशले भने ।

बेत्रावतीमा बाढीले बगाएर भेटिएका शवको दाहसंस्कार गर्ने र मालामी जाने मान्छेसमेत छैनन् । ‘हामी दाजुभाइसहित ४–५ जना थियौं । बस्ती पूरै बगाएको छ । मलामी नै भएनन्,’ उनले भने, ‘काका, ठूलोबुबा र मामाको छोरा हुनुहुन्थ्यो । गाउँको एउटा भाइले दाउरा ल्याएर सहयोग गर्नुभयो ।’

बाढीले बस्ती नै बगाएपछि दाहसंस्कार गर्ने ठाउँसमेत थिएन । ‘अहिले घर भएकै ठाउँबाट खोला बगेको छ । अर्को ठाउँमा लैजान बाटो छैन । अर्काको जग्गामा जलाउन पनि मिलेन । आफ्नै घर अगाडि जलायौं । खोलाको पानीले पखाल्यौं,’ उनले भने । काजकिरिया गर्नको लागि घर नभएपछि विवशका दाजुभाइ काठमाडौं फर्किएका छन् ।

विवश र विश्वास कामको सिलसिलामा काठमाडौंमा बस्दै आएका थिए । बेत्रावतीमा आमा, बुबा र काका बस्ने गरेका थिए । ‘घरमा तीन जना हुनुहुन्थ्यो । बुबा-आमालाई बगायो । काका गोठमा जानु भएको भएर जोगिनुभएको छ,’ विवशले भने, ‘बुबा अझै बेपत्ता हुनुहुन्छ ।’

गाउँमा काजकिरिया गरेर बस्ने घर नभएकाले विवश दाजुभाइ काठमाडौं आएका हुन् । ‘आमाको काजकिरिया आजदेखि सुरु गरेका छौँ,’ उनले भने, ‘गाउँमा काका एक्लै पर्ने भएपछि यतै लिएर आएका छौँ ।’

बेत्रावतीमा बाढीका कारण शव उठाउने मानिससमेत भेट्न मुस्किल छ । ‘धेरैलाई बगायो । बाढीको त्रास अझै छ । बस्ने घर छैन । बाँचेकाहरू लाखापाखा लागेका छन्,’ स्थानीय नारायणलाल डंगोलले भने, ‘खोलामा यत्रतत्र रहेका शवबाट दुर्गन्ध आउन थालेको छ ।’

बाढी आएको भोलिपल्ट ११ गते दिउँसो अनलाइनखरबको टिम बेत्रावती पुग्दा उद्धारमा खटिइरहेका थिए, आशिष तामाङ । आशिषले बेत्रावतीको घण्टाघरबाट भाउजुको शव निकालेर माथि डिलमा ल्याएर राखे । तर उठाउने मान्छे कोही भएनन् ।

‘प्रहरीलाई खबर गर्दा आएको छैन । आउँछु भनेको छ, कति बेला आउने हो थाहा छैन,’ उनले भने । बेत्रावतीको घण्टाघरसँगै एनआईसी बैंक थियो, त्यहीँ कार्यरत थिइन् उनकी भाउजु ।

अरू कर्मचारी भाग्न सफल भए पनि उनकी भाउजु बाढीको भेलमा परेकी थिइन् । शव फेला परेको भोलिपल्ट उनका श्रीमान् नवराज तमाङ आएर दाहसंस्कार गरे । ‘उहाँको श्रीमान् आएर शव लानुभयो । भोलिपल्ट केराघारीमा लगेर दाहसंस्कार गर्नुभयो,’ स्थानीय नारायणलाल डंगोलले भने ।

बस्ती नै रित्तो भएकाले शव उठाउने र मलामी जाने मान्छे नभएको उनले बताए । ‘पहिले बाक्लो बस्ती थियो । तर अहिले घरै छैनन् । मान्छे बगाएको छ । अझै बाढीको त्रास छ,’ उनले भने, ‘बस्तीका यो घर, त्यो घर, ओल्लो, पल्लो, तल्लो सबैको घरमा कोही न कोहीलाई बगाएको छ ।’

स्थानीय योगेश डंगोलका अनुसार कतिपयको बाढीबाट सबै परिवार बितेकाले दाहसंस्कार गर्नेसमेत कोही छैनन् । ‘कसैको घरमा सबैलाई बगाएको छ । अब कसले दाहसंस्कार गर्ने हो थाहा छैन,’ उनले भने । तर एउटै परिवारका सबै बेपत्ता हुनेको संख्या यकिन भएको छैन ।

‘सबैलाई बगाएको छ । बेपत्ता भएको भनेर कसले जानकारी दिने । आँखै अगाडि बगाएको देखेको छु । अहिले पनि खुट्टा कापिरहेको छ,’ उनले भने ।

२०० बढी घरधुरी रहेको बस्तीमा १ हजारभन्दा धेरै मानिस रहेको उनको अनुमान छ । तर यकिन तथ्यांक आएको छैन । ‘बस्ती शून्य घाट जस्तो भएको छ । शोकमा छ । के भन्ने खोई, शब्दविहीन भएका छौँ,’ डंगोलले भने ।

भागेर बाँचेकाहरू पनि तितरबितर भएका छन् । बस्ने बास र खाने गाँस नभएपछि विभिन्न ठाउँमा आश्रय लिन पुगेकाले पनि बेत्रावतीमा मान्छे नभएका हुन् । ‘कोही केराघारी, कोही गेर्खु, कोही सदरमुकाम आएर बसेका छन् । जहाँ आफन्त छन् त्यहीँ गएका छन् । कति काठमाडौं आएका छन्,’ स्थानीय इन्द्रमाया डंगोलले भनिन् ।

प्रशासनबाट बाढी आइरहेको खबर आए पनि कस्तो खालको बाढी भएको सूचना नै पुग्न नसक्दा धेरै मानवीय क्षति भएको स्थानीय बताउँछन् ।

‘बाढी कत्रो आउँदैछ भन्ने जानकारी दिनुपर्थ्यो । यहाँका लागि त बाढी सामान्य नै भएर कसैले आकलन नै गर्न सकेन,’ विवशले भने, ‘स्याफ्रुबेशी गयो, चिलिमे गयो, टिमुरे गयो र यहाँ पनि केही बाँकी रहन्नन् भनिदिएको भए यो खालको क्षति हुँदैन्थ्यो ।’

बेत्रावती वरपर बाढीले बगाएर ल्याएका शवहरू छन् । तर उठाउने न स्थानीय नै छन् न प्रशासन पुगेको छ । ‘तेस्रो दिन दिउँसो एपीएफको एउटा टोली आएको थियो । राहत ल्याएको थिएन । एउटा कुकुर लिएर हिँड्दै आएको थियो । फेरि बाढी आउने हल्ला चल्यो । त्यसपछि उद्धार नै नगरी फर्कियो,’ डंगोलले भने, ‘मान्छेको शव र मरेका पशु-चौपयाका कारण दुर्गन्ध फैलिएको छ । सरकारको प्रतीक्षामा छौँ ।’

फोटो : कमल प्रसाईं/अनलाइनखबर

भोटेकोशी बाढीबारे अनलाइनखबरले गरेका मुख्य रिपोर्टिङहरू–

यो पनि पढ्नुहोस

१२ भन्दा बढी देशले चाहेका छन् उद्धार अनुमति, सरकारले के गर्छ ?

यो पनि पढ्नुहोस

त्यो एक मिनेट : भन्सार अधिकृत करवीर जोगिए, सहकर्मी बाढीमा बगे

यो पनि पढ्नुहोस

३७० विद्यार्थी पढ्ने उत्तरगया स्कुलको कथा : करिब आधा जोगिए, आधा अझै बेपत्ता

यो पनि पढ्नुहोस

शवगृहले थेगेन, करिडोरमै कुहिन थाले शव

यो पनि पढ्नुहोस

बाढीपछिको संकट : शव भेटिँदै गए, राख्ने ठाउँ छैन

यो पनि पढ्नुहोस

भरतपुर शव पहिचान केन्द्रमा बेचैन आफन्त : हातमा बेपत्ताका तस्वीर, आँखामा आँसु

यो पनि पढ्नुहोस

शवगृह बाहिरको कारुणिक दृश्य : जताजता शव, उतैउतै भौंतारिँदै आफन्त

यो पनि पढ्नुहोस

रातभर खुला आकाशमुनि छन् बेत्रावतीमा बाँचेकाहरू (भिडियो रिपोर्ट)

यो पनि पढ्नुहोस

टिमुरेमा बाढीबाट बाँचेकाहरूको २५ घण्टे त्रासदी

यो पनि पढ्नुहोस

अस्पतालमा पाँच वर्षीया इशारा : आफू जालीमा अड्किएर बाँचिन्, आमालाई बगायो

यो पनि पढ्नुहोस

बाढीले छुटे आफन्त, अस्पतालमा भेटिने आस

यो पनि पढ्नुहोस

अस्पतालको शय्यामा सुजल : अन्धकार छ मृत्युको मुखबाट फर्किएको संसार

यो पनि पढ्नुहोस

बाढीले परिवार छुटायो, आफन्त अस्पतालमा खोज्दैछन्

यो पनि पढ्नुहोस

त्रसित बट्टार : अर्को बाढीको खबरले बिथोलिरहन्छ आफन्त भेटिने आशा

यो पनि पढ्नुहोस

‘४०-५० विद्यार्थीसहित सुरक्षित आयौं, १५ जना अझै उद्धारको पर्खाइमा छन्’

यो पनि पढ्नुहोस

हेलिसँगै ब्युँतिन्छ आफन्त फर्कने आश

यो पनि पढ्नुहोस

‘फिल्डमा पुगेर उद्धार र शव व्यवस्थापन गर्ने जनशक्तिको अभाव छ’

यो पनि पढ्नुहोस

बाढीको उद्‌गमस्थलदेखि कोल्पुटारसम्मको स्याटेलाइट दृश्य (पहिले र अहिले)

यो पनि पढ्नुहोस

बेत्रावतीमा खोजिरहेछन् आफन्तको सास र लास